μάντιν οὔτινα ψέγων,ἐμπαίοις τύχαισι συμπνέων,εὖτʼ ἀπλοίᾳ κεναγγεῖ βαρύ-νοντʼ Ἀχαιικὸς λεώς,Χαλκίδος πέραν ἔχων παλιρρόχ-θοις ἐν Αὐλίδος τόποις·

Χορόςπνοαὶ δʼ ἀπὸ Στρυμόνος μολοῦσαικακόσχολοι νήστιδες δύσορμοι,βροτῶν ἄλαι, ναῶν τε καὶπεισμάτων ἀφειδεῖς,παλιμμήκη χρόνον τιθεῖσαιτρίβῳ κατέξαινον ἄν-θος Ἀργείων· ἐπεὶ δὲ καὶ πικροῦχείματος ἄλλο μῆχαρβριθύτερον πρόμοισινμάντις ἔκλαγξεν προφέρωνἌρτεμιν, ὥστε χθόνα βάκ-τροις ἐπικρούσαντας Ἀτρεί-δας δάκρυ μὴ κατασχεῖν·

Χορόςἄναξ δʼ ὁ πρέσβυς τότʼ εἶπε φωνῶν·βαρεῖα μὲν κὴρ τὸ μὴ πιθέσθαι,βαρεῖα δʼ, εἰ τέκνον δαΐ-ξω, δόμων ἄγαλμα,μιαίνων παρθενοσφάγοισινῥείθροις πατρῴους χέραςπέλας βωμοῦ· τί τῶνδʼ ἄνευ κακῶν,πῶς λιπόναυς γένωμαιξυμμαχίας ἁμαρτών;παυσανέμου γὰρ θυσίαςπαρθενίου θʼ αἵματος ὀρ-