οὐ δεισήνορα. μίμνει γὰρ φοβερὰ παλίνορτοςοἰκονόμος δολία μνάμων μῆνις τεκνόποινος.τοιάδε Κάλχας ξὺν μεγάλοις ἀγαθοῖς ἀπέκλαγξενμόρσιμʼ ἀπʼ ὀρνίθων ὁδίων οἴκοις βασιλείοις·τοῖς δʼ ὁμόφωνοναἴλινον αἴλινον εἰπέ, τὸ δʼ εὖ νικάτω.

ΧορόςΖεύς, ὅστις ποτʼ ἐστίν, εἰ τόδʼ αὐ-τῷ φίλον κεκλημένῳ,τοῦτό νιν προσεννέπω.οὐκ ἔχω προσεικάσαιπάντʼ ἐπισταθμώμενοςπλὴν Διός, εἰ τὸ μάταν ἀπὸ φροντίδος ἄχθοςχρὴ βαλεῖν ἐτητύμως.

Χορόςοὐδʼ ὅστις πάροιθεν ἦν μέγας,παμμάχῳ θράσει βρύων,οὐδὲ λέξεται πρὶν ὤν·ὃς δʼ ἔπειτʼ ἔφυ, τρια-κτῆρος οἴχεται τυχών.Ζῆνα δέ τις προφρόνως ἐπινίκια κλάζωντεύξεται φρενῶν τὸ πᾶν·

Χορόςτὸν φρονεῖν βροτοὺς ὁδώ-σαντα, τὸν πάθει μάθοςθέντα κυρίως ἔχειν.στάζει δʼ ἔν θʼ ὕπνῳ πρὸ καρδίαςμνησιπήμων πόνος· καὶ παρʼ ἄ-κοντας ἦλθε σωφρονεῖν.δαιμόνων δέ που χάρις βίαιοςσέλμα σεμνὸν ἡμένων.

Χορόςκαὶ τόθʼ ἡγεμὼν ὁ πρέ-σβυς νεῶν Ἀχαιικῶν,