αὐτοδάικτοι θάνωσι,καὶ γαΐα κόνις πίῃμελαμπαγὲς αἷμα φοίνιον,τίς ἂν καθαρμοὺς πόροι,τίς ἄν σφε λούσειεν; ὦπόνοι δόμων νέοι παλαι-οῖσι συμμιγεῖς κακοῖς.

Χορόςπαλαιγενῆ γὰρ λέγωπαρβασίαν ὠκύποινον·αἰῶνα δʼ ἐς τρίτον μένει·Ἀπόλλωνος εὖτε Λάιοςβίᾳ, τρὶς εἰπόντος ἐνμεσομφάλοις Πυθικοῖςχρηστηρίοις θνᾴσκοντα γέν-νας ἄτερ σῴζειν πόλιν,

Χορόςκρατηθεὶς δʼ ἐκ φίλων ἀβουλιᾶνἐγείνατο μὲν μόρον αὑτῷ,πατροκτόνον Οἰδιπόδαν,ὅστε ματρὸς ἁγνὰνσπείρας ἄρουραν, ἵνʼ ἐτράφη,ῥίζαν αἱματόεσσανἔτλα· παράνοια συνᾶγενυμφίους φρενώλεις.

Χορόςκακῶν δʼ ὥσπερ θάλασσα κῦμʼ ἄγει·τὸ μὲν πίτνον, ἄλλο δʼ ἀείρειτρίχαλον, ὃ καὶ περὶ πρύμ-ναν πόλεως καχλάζει.μεταξὺ δʼ ἀλκὰ διʼ ὀλίγουτείνει, πύργος ἐν εὔρει.δέδοικα δὲ σὺν βασιλεῦσι