ἄγει γυνή τις σωφρόνως ἡγουμένη.Δίκη δʼ ἄρʼ εἶναί φησιν, ὡς τὰ γράμματαλέγει κατάξω δʼ ἄνδρα τόνδε καὶ πόλινἕξει πατρῴων δωμάτων τʼ ἐπιστροφάς.τοιαῦτʼ ἐκείνων ἐστὶ τἀξευρήματα.σὺ δʼ αὐτὸς ἤδη γνῶθι τίνα πέμπειν δοκεῖ·ὡς οὔποτʼ ἀνδρὶ τῷδε κηρυκευμάτωνμέμψῃ, σὺ δʼ αὐτὸς γνῶθι ναυκληρεῖν πόλιν.Ἐτεοκλήςὦ θεομανές τε καὶ θεῶν μέγα στύγος,ὦ πανδάκρυτον ἁμὸν Οἰδίπου γένος·ὤμοι, πατρὸς δὴ νῦν ἀραὶ τελεσφόροι.ἀλλʼ οὔτε κλαίειν οὔτʼ ὀδύρεσθαι πρέπει,μὴ καὶ τεκνωθῇ δυσφορώτερος γόος.ἐπωνύμῳ δὲ κάρτα, Πολυνείκει λέγω,τάχʼ εἰσόμεσθα τοὐπίσημʼ ὅποι τελεῖ,εἴ νιν κατάξει χρυσότευκτα γράμματαἐπʼ ἀσπίδος φλύοντα σὺν φοίτῳ φρενῶν.εἰ δʼ ἡ Διὸς παῖς παρθένος Δίκη παρῆνἔργοις ἐκείνου καὶ φρεσίν, τάχʼ ἂν τόδʼ ἦν·ἀλλʼ οὔτε νιν φυγόντα μητρόθεν σκότον,οὔτʼ ἐν τροφαῖσιν, οὔτʼ ἐφηβήσαντά πω,οὔτʼ ἐν γενείου ξυλλογῇ τριχώματος,Δίκη προσεῖδε καὶ κατηξιώσατο·οὐδʼ ἐν πατρῴας μὴν χθονὸς κακουχίᾳοἶμαί νιν αὐτῷ νῦν παραστατεῖν πέλας.ἦ δῆτʼ ἂν εἴη πανδίκως ψευδώνυμοςΔίκη, ξυνοῦσα φωτὶ παντόλμῳ φρένας.τούτοις πεποιθὼς εἶμι καὶ ξυστήσομαιαὐτός· τίς ἄλλος μᾶλλον ἐνδικώτερος;ἄρχοντί τʼ ἄρχων καὶ κασιγνήτῳ κάσις,