Ἄκτωρ ἀδελφὸς τοῦ πάρος λελεγμένου·ὃς οὐκ ἐάσει γλῶσσαν ἐργμάτων ἄτερἔσω πυλῶν ῥέουσαν ἀλδαίνειν κακά,οὐδʼ εἰσαμεῖψαι θηρὸς ἐχθίστου δάκουςεἰκὼ φέροντα πολεμίας ἐπʼ ἀσπίδος·ἣ ʼξωθεν εἴσω τῷ φέροντι μέμψεται,πυκνοῦ κροτησμοῦ τυγχάνουσʼ ὑπὸ πτόλιν.θεῶν θελόντων τἂν ἀληθεύσαιμʼ ἐγώ.

Χορόςἱκνεῖται λόγος διὰ στηθέων,τριχὸς δʼ ὀρθίας πλόκαμος ἵσταται,μεγάλα μεγαληγόρων κλυούσᾳἀνοσίων ἀνδρῶν. εἴθε γὰρθεοὶ τοῦδʼ ὀλέσειαν ἐν γᾷ.Ἄγγελοςἕκτον λέγοιμʼ ἂν ἄνδρα σωφρονέστατον,ἀλκήν τʼ ἄριστον μάντιν, Ἀμφιάρεω βίαν·Ὁμολωίσιν δὲ πρὸς πύλαις τεταγμένοςκακοῖσι βάζει πολλὰ Τυδέως βίαν·τὸν ἀνδροφόντην, τὸν πόλεως ταράκτορα,μέγιστον Ἄργει τῶν κακῶν διδάσκαλον,Ἐρινύος κλητῆρα, πρόσπολον φόνου,κακῶν τʼ Ἀδράστῳ τῶνδε βουλευτήριον.καὶ τὸν σὸν αὖθις προσθροῶν ὁμόσπορον,ἐξυπτιάζων ὄμμα, Πολυνείκους βίαν,δίς τʼ ἐν τελευτῇ τοὔνομʼ ἐνδατούμενος,καλεῖ. λέγει δὲ τοῦτʼ ἔπος διὰ στόμα·ἦ τοῖον ἔργον καὶ θεοῖσι προσφιλές,καλόν τʼ ἀκοῦσαι καὶ λέγειν μεθυστέροις,πόλιν πατρῴαν καὶ θεοὺς τοὺς ἐγγενεῖςπορθεῖν, στράτευμʼ ἐπακτὸν ἐμβεβληκότα;μητρός τε πηγὴν τίς κατασβέσει δίκη;