οὕτως ὁ δαίμων κοινὸς ἦν ἀμφοῖν ἄγαν. ἄγαν Nauck: ἅμα codd. Αγγελος αὐτὸς δ᾽ ἀναλοῖ δῆτα δύσποτμον γένος. sic disponit Weil: codicum ordo numeris minoribus indicatur τοιαῦτα χαίρειν καὶ δακρύεσθαι πάρα: πόλιν μὲν εὖ πράσσουσαν, οἱ δ᾽ ἐπιστάται, δισσὼ στρατηγώ, διέλαχον σφυρηλάτῳ Σκύθῃ σιδήρῳ κτημάτων παμπησίαν. ἕξουσι δ᾽ ἣν λάβωσιν ἐν ταφῇ χθόνα, χθόνα Brunck: χθονός codd. πατρὸς κατ᾽ εὐχὰς δυσπότμους φορούμενοι. πορθούμενοι Meineke [820-1] hic habent codd.: [820] prorsus secludendus, [821] supra translatus [πόλις σέσωσται: βασιλέοιν δ᾽ ὁμοσπόροιν
 πέπωκεν αἷμα γαῖ᾽ ὑπ᾽ ἀλλήλων φόνῳ.] Χορος ὦ μεγάλε Ζεῦ καὶ πολιοῦχοι πολιοῦχοι Pauw: πολισσοῦχοι codd. δαίμονες, οἳ δὴ Κάδμου πύργους δαίμονες οἳ δὴ | Κάδμου πύργους ἐρύεσθε ( τούσδε secluso) Heimsoeth τούσδε ῥύεσθε, πότερον χαίρω κἀπολολύξω πόλεως ἀσινεῖ †σωτῆρι . ., deest x_ ἢ τοὺς μογεροὺς καὶ δυσδαίμονας ἀτέκνους κλαύσω πολεμάρχους; οἳ δῆτ᾽ ὀρθῶς κατ᾽ ἐπωνυμίαν