αἵματος οὐ θεμιστοῦ. Ετεοκλης φίλου γὰρ ἐχθρά ἐχθρά recc.: αἰσχρά M μοι πατρὸς μέλαιν᾽ μέλαιν᾽ Weil: τελεῖ M, τελεία suprascr. m 1 : τελεί᾽ recc. ἀρὰ ξηροῖς ἀκλαύτοις ἄκλαυτος Butler ὄμμασιν προσιζάνει, λέγουσα κέρδος πρότερον ὑστέρου μόρου. Χορος ἀλλὰ σὺ μὴ ᾽ποτρύνου: κακὸς οὐ κεκλή- σει βίον εὖ κυρήσας: μελάναιγις ἐκ δ᾽ ἐκ δ᾽ Weil: δ᾽ οὐκ codd. εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν θεοὶ θυσίαν δέχωνται. Ετεοκλης θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα, χάρις δ᾽ ἀφ᾽ ἡμῶν ὀλομένων θαυμάζεται: τί οὖν ἔτ᾽ ἂν σαίνοιμεν ὀλέθριον μόρον; Χορος νῦν ὅτε σοι παρέστακεν: ἐπεὶ δαίμων λήματος ἐν τροπαίᾳ ἐν τροπαίᾳ Aldina: ἀντροπαῖα M, ἀντροπαία m χρονίᾳ μεταλ- λακτὸς ἴσως ἂν ἔλθοι θαλερωτέρῳ θαλερωτέρῳ m 1 et recc.: θαλλωτέρῳ fuerat M: fortasse θελεμωτέρῳ Conington πνεύματι: νῦν δ᾽ ἔτι ζεῖ. Ετεοκλης ἐξέζεσεν ἐξέζεσεν recc.: ἐξέζεσαν ut videtur M γὰρ Οἰδίπου κατεύγματα: ἄγαν δ᾽ ἀληθεῖς ἐνυπνίων φαντασμάτων