ὀργὴν ὁμοῖος τῷ κάκιστ᾽ αὐδωμένῳ: ἀλλ᾽ ἄνδρας Ἀργείοισι Καδμείους ἅλις ἐς χεῖρας χεῖρας recc.: χέρας M ἐλθεῖν: αἷμα γὰρ καθάρσιον. ἀνδροῖν δ᾽ ὁμαίμοιν θάνατος ὧδ᾽ αὐτοκτόνος, οὐκ ἔστι γῆρας τοῦδε τοῦ μιάσματος. Ετεοκλης εἴπερ κακὸν φέροι τις, αἰσχύνης ἄτερ ἔστω: μόνον γὰρ κέρδος ἐν ἐν (mutatum in ἓν m 1 ) M τεθνηκόσι: κακῶν δὲ κᾀσχρῶν οὔτιν᾽ εὐκλείαν ἐρεῖς. Χορος τί μέμονας, μέμονας ( η supra ο scr. m 1 ) M τέκνον; μή τί μήτι recc. aliquot: μήτις M, recc. cett. σε θυμοπλη- θὴς δορίμαργος δορὶ μάργος (correxit m 1 ) M ἄτα φερέτω: κακοῦ δ᾽ ἔκβαλ᾽ ἔκβαλ᾽ ( ἔκβαλλ᾽ m 1 ) M ἔρωτος ἀρχάν. Ετεοκλης ἐπεὶ τὸ πρᾶγμα κάρτ᾽ ἐπισπέρχει θεός, ἴτω κατ᾽ οὖρον κῦμα Κωκυτοῦ λαχὸν Φοίβῳ στυγηθὲν πᾶν τὸ Λαΐου γένος. Χορος ὠμοδακής σ᾽ ἄγαν ἵμερος ἐξοτρύ- νει πικρόκαρπον ἀνδροκτασίαν ἀνδροηλασίαν (correxit m 1 ) M τελεῖν αἵματος οὐ θεμιστοῦ. Ετεοκλης φίλου γὰρ ἐχθρά ἐχθρά recc.: αἰσχρά M μοι πατρὸς μέλαιν᾽ μέλαιν᾽ Weil: τελεῖ M, τελεία suprascr. m 1 : τελεί᾽ recc. ἀρὰ ξηροῖς ἀκλαύτοις ἄκλαυτος Butler ὄμμασιν προσιζάνει, λέγουσα κέρδος πρότερον ὑστέρου μόρου. Χορος ἀλλὰ σὺ μὴ ᾽ποτρύνου: κακὸς οὐ κεκλή- σει βίον εὖ κυρήσας: μελάναιγις ἐκ δ᾽ ἐκ δ᾽ Weil: δ᾽ οὐκ codd. εἶσι δόμων Ἐρινύς, ὅταν ἐκ χερῶν θεοὶ θυσίαν δέχωνται. Ετεοκλης θεοῖς μὲν ἤδη πως παρημελήμεθα, χάρις δ᾽ ἀφ᾽ ἡμῶν ὀλομένων θαυμάζεται: τί οὖν ἔτ᾽ ἂν σαίνοιμεν ὀλέθριον μόρον; Χορος νῦν ὅτε σοι παρέστακεν: ἐπεὶ δαίμων λήματος ἐν τροπαίᾳ ἐν τροπαίᾳ Aldina: ἀντροπαῖα M, ἀντροπαία m χρονίᾳ μεταλ- λακτὸς ἴσως ἂν ἔλθοι θαλερωτέρῳ θαλερωτέρῳ m 1 et recc.: θαλλωτέρῳ fuerat M: fortasse θελεμωτέρῳ Conington