πρὸς ἀνδρὸς δ᾽ ἀνὴρ στὰς δορὶ καίνεται: κλίνεται ( και supra κλι scr. m 1 ) M βλαχαὶ δ᾽ αἱματόεσσαι τῶν ἐπιμαστιδίων ἀρτιτρεφεῖς ἀρτιβρεφεῖς recc. aliquot βρέμονται. ἁρπαγαὶ δὲ διαδρομᾶν ὁμαίμονες: ξυμβολεῖ ξυμβολεῖ ( αλλ supra ο scr. m 1 ) M φέρων φέροντι, καὶ κενὸς κενὸν καλεῖ, ξύννομον θέλων ἔχειν, οὔτε μεῖον οὔτ᾽ ἴσον λελιμμένοι. λελιμμένοι recc.: λελημμένοι M τίν᾽ τίν᾽ recc.: τί sequente litura M, τίν᾽ m 1 ἐκ τῶνδ᾽ εἰκάσαι λόγον λόγον Dindorf: λόγος codd. πάρα; Χορος παντοδαπὸς δὲ καρπὸς χαμάδις πεσὼν ἀλγύνει [κυρήσας κυρήσας seclusit Dindorf ], πικρὸν δ᾽ ὄμμα <τᾶν τᾶν add. Wecklein > θαλαμηπόλων: πολλὰ δ᾽ ἀκριτόφυρτος γᾶς δόσις οὐτιδανοῖς ἐν ῥοθίοις ῥοθίοις recc.: ῥοθίοισι M φορεῖται. δμωίδες δὲ καινοπήμονες †νέαι: τλήμονες νέαι τλήμονες tanquam καινοπήμονες interpretantis eicit Butler. Praestat fortasse τλᾶσαν αἰχμ. εὐνὰν Hartung, vel κῆδος ηὗρον αἰχμ. εὐνὰν αἰχμάλωτον† corrupta nondum sanantur. ἀνδρὸς εὐτυχοῦντος, αἷς αἷς Butler: ὡς codd. δυσμενοῦς ὑπερτέρου ἐλπίς ἐστι νύκτερον τέλος μολεῖν, παγκλαύτων ἀλγέων ἐπίρροθον. Ημιχόριον ὅ τοι κατόπτης, ὡς ἐμοὶ δοκεῖ, στρατοῦ πευθώ τιν᾽ ἡμῖν, ὦ φίλαι, νέαν φέρει, σπουδῇ διώκων πομπίμους χνόας ποδοῖν. Ἡμιχόριον Β καὶ μὴν ἄναξ ὅδ᾽ αὐτὸς Οἰδίπου τόκος εἰς εἰς Porson: εἶσ᾽ codd. ἀρτίκολλον ἀγγέλου λόγον μαθεῖν: σπουδὴ δὲ καὶ τοῦδ᾽ εὖ καταρτίζει εὖ καταρτίζει Weil: οὐκ ἀπαρτίζει codd. πόδα. Αγγελος λέγοιμ᾽ ἂν εἰδὼς εὖ τὰ τῶν ἐναντίων, ὥς τ᾽ ὥστε in rasura (ut videtur) m 1 ἐν πύλαις ἕκαστος εἴληχεν πάλον. Τυδεὺς μὲν ἤδη πρὸς πύλαισι Προιτίσιν