ἰὼ παναρκεῖς παναρκεῖς ( λ supra ρ scr. m 1 ) M θεοί, ἰὼ τέλειοι τέλειαί τε γᾶς τᾶσδε τᾶσδε recc.: τᾶσδέ γε M πυργοφύλακες, πόλιν δορίπονον μὴ προδῶθ᾽ ἑτεροφώνῳ στρατῷ. κλύετε παρθένων κλύετε πανδίκως πανδίκως recc. et M (ex πανδίκους correctum) χειροτόνους λιτάς. Χορος ἰὼ φίλοι δαίμονες, λυτήριοί <τ᾽ τ᾽ add. Seidler > ἀμφιβάντες πόλιν, δείξαθ᾽ ὡς φιλοπόλεις, φιλοπόλεις Wunderlich: φιλοπόλιες M et codd. plerique μέλεσθέ θ᾽ θ᾽ recc.: δ᾽ M ἱερῶν δημίων, μελόμενοι δ᾽ ἀρήξατε: φιλοθύτων δέ τοι πόλεος πόλεος Porson: πόλεως codd. ὀργίων μνήστορες ἐστέ μοι. Ετεοκλης ὑμᾶς ἐρωτῶ, θρέμματ᾽ οὐκ ἀνασχετά, ἦ ταῦτ᾽ ἄριστα καὶ πόλει σωτήρια, στρατῷ τε θάρσος τῷδε πυργηρουμένῳ, βρέτη πεσούσας πρὸς πολισσούχων θεῶν αὔειν, λακάζειν, σωφρόνων μισήματα; μήτ᾽ ἐν κακοῖσι μήτ᾽ ἐν εὐεστοῖ φίλῃ ξύνοικος εἴην τῷ γυναικείῳ γένει. κρατοῦσα μὲν γὰρ οὐχ ὁμιλητὸν θράσος, δείσασα δ᾽ οἴκῳ καὶ πόλει πλέον κακόν. καὶ νῦν πολίταις τάσδε διαδρόμους φυγὰς θεῖσαι διερροθήσατ᾽ ἄψυχον κάκην: τὰ τῶν θύραθεν δ᾽ ὡς ἄριστ᾽ ὀφέλλεται, αὐτοὶ δ᾽ ὑφ᾽ αὑτῶν ἔνδοθεν πορθούμεθα. τοιαῦτά τἂν γυναιξὶ συνναίων ἔχοις. habent recc.: omittit M κεἰ μή τις ἀρχῆς τῆς ἐμῆς ἀκούσεται, ἀνὴρ γυνή τε χὤ τι τῶν μεταίχμιον,