θεοπρόπους ἴαλλεν, ὡς μάθοι τί χρὴδρῶντʼ ἢ λέγοντα δαίμοσιν πράσσειν φίλα.ἧκον δʼ ἀναγγέλλοντες αἰολοστόμουςχρησμοὺς ἀσήμους δυσκρίτως τʼ εἰρημένους.τέλος δʼ ἐναργὴς βάξις ἦλθεν Ἰνάχῳσαφῶς ἐπισκήπτουσα καὶ μυθουμένηἔξω δόμων τε καὶ πάτρας ὠθεῖν ἐμέ,ἄφετον ἀλᾶσθαι γῆς ἐπʼ ἐσχάτοις ὅροις·κεἰ μὴ θέλοι, πυρωπὸν ἐκ Διὸς μολεῖνκεραυνόν, ὃς πᾶν ἐξαϊστώσοι γένος.τοιοῖσδε πεισθεὶς Λοξίου μαντεύμασινἐξήλασέν με κἀπέκλῃσε δωμάτωνἄκουσαν ἄκων· ἀλλʼ ἐπηνάγκαζέ νινΔιὸς χαλινὸς πρὸς βίαν πράσσειν τάδε.εὐθὺς δὲ μορφὴ καὶ φρένες διάστροφοιἦσαν, κεραστὶς δʼ, ὡς ὁρᾶτʼ, ὀξυστόμῳμύωπι χρισθεῖσʼ ἐμμανεῖ σκιρτήματιᾖσσον πρὸς εὔποτόν τε Κερχνείας ῥέοςΛέρνης τε κρήνην · βουκόλος δὲ γηγενὴςἄκρατος ὀργὴν Ἄργος ὡμάρτει, πυκνοῖςὄσσοις δεδορκὼς τοὺς ἐμοὺς κατὰ στίβους.ἀπροσδόκητος δʼ αὐτὸν ἀφνίδιος μόροςτοῦ ζῆν ἀπεστέρησεν. οἰστροπλὴξ δʼ ἐγὼμάστιγι θείᾳ γῆν πρὸ γῆς ἐλαύνομαι.κλύεις τὰ πραχθέντʼ· εἰ δʼ ἔχεις εἰπεῖν ὅ τιλοιπὸν πόνων, σήμαινε· μηδέ μʼ οἰκτίσαςξύνθαλπε μύθοις ψευδέσιν· νόσημα γὰραἴσχιστον εἶναί φημι συνθέτους λόγους.

Χορόςἔα ἔα, ἄπεχε, φεῦ·οὔποτʼ οὔποτʼ ηὔχουν ὧδε ξένους