σω δέ σε δερκομέναμυρίοις μόχθοις διακναιόμενον .Ζῆνα γὰρ οὐ τρομέωνἰδίᾳ γνώμᾳ σέβῃ θνατοὺς ἄγαν, Προμηθεῦ.

Χορόςφέρʼ, ὅπως ἄχαρις χάρις, ὦ φίλος·εἰπὲ ποῦ τίς ἀλκά;τίς ἐφαμερίων ἄρηξις; οὐδʼ ἐδέρχθηςὀλιγοδρανίαν ἄκικυν,ἰσόνειρον, ᾇ τὸ φωτῶνἀλαὸν γένος ἐμπεποδισμένον; οὔποτε τὰν Διὸς ἁρμονίαν θνατῶν παρεξίασι βουλαί.

Χορόςἔμαθον τάδε σὰς προσιδοῦσʼ ὀλο-ὰς τύχας, Προμηθεῦ.τὸ διαμφίδιον δέ μοι μέλος προσέπτατόδʼ ἐκεῖνό θʼ, ὅ τʼ ἀμφὶ λουτρὰκαὶ λέχος σὸν ὑμεναίουνἰότατι γάμων, ὅτε τὰν ὁμοπάτριον ἕδνοιςἄγαγες Ἡσιόναν πείθὼν δάμαρτα κοινόλεκτρον.

Ἰώτίς γῆ; τί γένος; τίνα φῶ λεύσσειντόνδε χαλινοῖς ἐν πετρίνοισινχειμαζόμενον;τίνος ἀμπλακίας ποινὰς ὀλέκῃ;σήμηνον ὅποι γῆς ἡ μογερὰ πεπλάνημαι.

Ἰώἆ ἆ, ἒ ἔ,χρίει τις αὖ με τὰν τάλαιναν οἶστρος,εἴδωλον Ἄργου γηγενοῦς, ἄλευʼ ἆ δᾶ· φοβοῦμαιτὸν μυριωπὸν εἰσορῶσα βούταν.ὁ δὲ πορεύεται δόλιον ὄμμʼ ἔχων,ὃν οὐδὲ κατθανόντα γαῖα κεύθει.ἀλλʼ, ἐμὲ τὰν τάλαιναν