καταμηνύσω,πρὶν ἂν ἐξ ἀγρίων δεσμῶν χαλάσῃποινάς τε τίνειντῆσδʼ αἰκείας ἐθελήσῃ.

Χορόςσὺ μὲν θρασύς τε καὶ πικραῖςδύαισιν οὐδὲν ἐπιχαλᾷς,ἄγαν δʼ ἐλευθεροστομεῖς.ἐμὰς δὲ φρένας ἐρέθισε διάτορος φόβος·δέδια δʼ ἀμφὶ σαῖς τύχαις,πᾷ ποτε τῶνδε πόνωνχρή σε τέρμα κέλ-σαντʼ ἐσιδεῖν· ἀκίχητα γὰρ ἤθεα καὶ κέαρἀπαράμυθον ἔχει Κρόνου παῖς.

Προμηθεύςοἶδʼ ὅτι τραχὺς καὶ παρʼ ἑαυτῷτὸ δίκαιον ἔχων Ζεύς. ἀλλʼ ἔμπας ὀίω μαλακογνώμωνἔσται ποθʼ, ὅταν ταύτῃ ῥαισθῇ·τὴν δʼ ἀτέραμνον στορέσας ὀργὴνεἰς ἀρθμὸν ἐμοὶ καὶ φιλότητασπεύδων σπεύδοντί ποθʼ ἥξει.

Χορόςπάντʼ ἐκκάλυψον καὶ γέγωνʼ ἡμῖν λόγον,ποίῳ λαβών σε Ζεὺς ἐπʼ αἰτιάματι,οὕτως ἀτίμως καὶ πικρῶς αἰκίζεται·δίδαξον ἡμᾶς, εἴ τι μὴ βλάπτει λόγῳ.Προμηθεύςἀλγεινὰ μέν μοι καὶ λέγειν ἐστὶν τάδε,ἄλγος δὲ σιγᾶν, πανταχῇ δὲ δύσποτμα.ἐπεὶ τάχιστʼ ἤρξαντο δαίμονες χόλουστάσις τʼ ἐν ἀλλήλοισιν ὠροθύνετο,οἱ μὲν θέλοντες ἐκβαλεῖν ἕδρας Κρόνον,ὡς Ζεὺς ἀνάσσοι δῆθεν, οἱ δὲ τοὔμπαλιν