φάραγγα βροντῇ καὶ κεραυνίᾳ φλογὶπατὴρ σπαράξει τήνδε, καὶ κρύψει δέμαςτὸ σόν, πετραία δʼ ἀγκάλη σε βαστάσει.μακρὸν δὲ μῆκος ἐκτελευτήσας χρόνουἄψορρον ἥξεις εἰς φάος· Διὸς δέ τοίπτηνὸς κύων, δαφοινὸς αἰετός, λάβρωςδιαρταμήσει σώματος μέγα ῥάκος,ἄκλητος ἕρπων δαιταλεὺς πανήμερος,κελαινόβρωτον δʼ ἧπαρ ἐκθοινήσεται.τοιοῦδε μόχθου τέρμα μή τι προσδόκα,πρὶν ἂν θεῶν τις διάδοχος τῶν σῶν πόνωνφανῇ, θελήσῃ τʼ εἰς ἀναύγητον μολεῖνἍιδην κνεφαῖά τʼ ἀμφὶ Ταρτάρου βάθη.πρὸς ταῦτα βούλευʼ· ὡς ὅδʼ οὐ πεπλασμένοςὁ κόμπος, ἀλλὰ καὶ λίαν εἰρημένος ·ψευδηγορεῖν γὰρ οὐκ ἐπίσταται στόματὸ Δῖον, ἀλλὰ πᾶν ἔπος τελεῖ· σὺ δὲπάπταινε καὶ φρόντιζε, μηδʼ αὐθαδίανεὐβουλίας ἀμείνονʼ ἡγήσῃ ποτέ.Χορόςἡμῖν μὲν Ἑρμῆς οὐκ ἄκαιρα φαίνεταιλέγειν. ἄνωγε γάρ σε τὴν αὐθαδίανμεθέντʼ ἐρευνᾶν τὴν σοφὴν εὐβουλίαν.πιθοῦ· σοφῷ γὰρ αἰσχρὸν ἐξαμαρτάνειν.

Προμηθεύςεἰδότι τοί μοι τάσδʼ ἀγγελίαςὅδʼ ἐθώυξεν· πάσχειν δὲ κακῶςἐχθρὸν ὑπʼ ἐχθρῶν οὐδὲν ἀεικές.πρὸς ταῦτʼ ἐπʼ ἐμοὶ ῥιπτέσθω μὲνπυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δʼἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τʼἀγρίων ἀνέμων· χθόνα δʼ ἐκ πυθμένων