δισσοὺς τυράννους ἐκπεσόντας ᾐσθόμην;τρίτον δὲ τὸν νῦν κοιρανοῦντ᾽ ἐπόψομαιαἴσχιστα καὶ τάχιστα. μή τί σοι δοκῶταρβεῖν ὑποπτήσσειν τε τοὺς νέους θεούς;πολλοῦ γεγε recc.: δὲ M καὶ τοῦ παντὸς ἐλλείπω. σὺ δὲκέλευθον ἥνπερ ἦλθες ἐγκόνει πάλιν:πεύσει γὰρ οὐδὲν ὧν ἀνιστορεῖς ἐμέ.Ἑρμῆςτοιοῖσδε μέντοι καὶ πρὶν αὐθαδίσμασινἐς τάσδε σαυτὸν πημονὰς καθώρμισας.καθώρμισας recc.: καθώρ.οσας M (litura post ρ, ο ex ι factum)Προμηθεύςτῆς σῆς λατρείας τὴν ἐμὴν δυσπραξίαν,σαφῶς ἐπίστασ᾽, οὐκ ἂν ἀλλάξαιμ᾽ ἐγώ.Ἑρμῆςκρεῖσσον γὰρ οἶμαι τῇδε λατρεύειν πέτρᾳhos duo vv., Prometheo in codd. continuatos, Herm. tribuit Erfurdtἢ πατρὶ φῦναιφῦναι recc.: φῆναι M Ζηνὶ πιστὸνπιστὸν recc.: πιστὸν δ᾽ M (correctum in πιστόν τ᾽ m1) ἄγγελον.post hunc v. sunt qui excidisse aliquid putent, fort. iniuriaΠρομηθεύςοὕτως ὑβρίζειν τοὺς ὑβρίζοντας χρεών.Ἑρμῆςχλιδᾶν ἔοικας τοῖς παροῦσι πράγμασι.Προμηθεύςχλιδῶ; χλιδῶντας ὧδε τοὺς ἐμοὺς ἐγὼἐχθροὺς ἴδοιμι: καὶ σὲ δ᾽ ἐν τούτοις λέγω.Ἑρμῆςἦ κἀμὲ γάρ τι συμφοραῖς ἐπαιτιᾷ;Προμηθεύςἁπλῷ λόγῳ τοὺς πάντας ἐχθαίρω θεούς,ὅσοι παθόντες εὖ κακοῦσί μ᾽ ἐκδίκως.Ἑρμῆςκλύω σ᾽ ἐγὼ μεμηνότ᾽ οὐ σμικρὰνσμικρὰν Brunck: μικρὰν codd. νόσον.Προμηθεύςνοσοῖμ᾽ ἄν, εἰ νόσημα τοὺς ἐχθροὺς στυγεῖν.Ἑρμῆςεἴης φορητὸς οὐκ ἄν, εἰ πράσσοις καλῶς.Προμηθεύςὤμοι.Ἑρμῆςτόδε Ζεὺς τοὔπος οὐκ ἐπίσταται.Προμηθεύςἀλλ᾽ ἐκδιδάσκει πάνθ᾽ ὁ γηράσκων χρόνος.Ἑρμῆςκαὶ μὴν σύ γ᾽ οὔπω σωφρονεῖν ἐπίστασαι.Προμηθεύςσὲ γὰρ προσηύδων οὐκ ἂν ὄνθ᾽ ὑπηρέτην.Ἑρμῆςἐρεῖν ἔοικας οὐδὲν ὧν χρῄζει πατήρ.Προμηθεύςκαὶ μὴν ὀφείλων γ᾽ ἂν τίνοιμ᾽ αὐτῷ χάριν.Ἑρμῆςἐκερτόμησας δῆθεν ὥστε παῖδά με.ὥστε παῖδά με Hermann: ὡς παῖδά με M: ὡς παῖδ᾽ ὄντα με recc. duo