ὡς τὸ κηδεῦσαι καθ᾽ ἑαυτὸν ἀριστεύει μακρῷ, καὶ μήτε τῶν πλούτῳ διαθρυπτομένων μήτε τῶν γέννᾳ μεγαλυνομένων ὄντα χερνήταν ἐραστεῦσαι γάμων. Χορός μήποτε μήποτέ μ᾽, ὦ <πότνιαι> πότνιαι add. Winckelmann Μοῖραι, λεχέων Διὸς εὐνά- τειραν ἴδοισθε πέλουσαν: μηδὲ πλαθείην γαμέτᾳ πλαθείην γαμέτᾳ Canter: πλαθείη ἐν γαμετῷ M, correctum in πλασθείην ἐν γαμέτᾳ m 1 τινὶ τῶν ἐξ οὐρανοῦ. ταρβῶ γὰρ ἀστεργάνορα παρθενίαν εἰσορῶσ᾽ Ἰοῦς ἀμαλαπτομέναν ἀμαλαπτομέναν (ex Hesych. et Phot.) Weil; γάμω δαπτομέναν codd.: μέγα δαπτομέναν Schütz δυσπλάνοις δυσπλάνοις recc.: δυσπλάγχνοις M Ἥρας ἀλατείαις πόνων. Χορός ἐμοὶ δ᾽ ὅτε ὅτε Arnaldus: ὅτι codd. μὲν ὁμαλὸς ὁ γάμος, sunt qui in stroph. et antist. restituant, mutata tamen nimium codd. lectione ἄφοβος: [οὐ δέδια:]: οὐ δέδια seclusit Bothe μηδὲ κρεισσόνων θεῶν [ἔρως] ἔρως seclusit Schütz ἄφυκτον ὄμμα προσδράκοι προσδράκοι Salvinius: προσδάρκοι M με. ἀπόλεμος ὅδε γ᾽ ὁ πόλεμος, ἄπορα πόριμος: οὐδ᾽ ἔχω τίς ἂν γενοίμαν: τὰν Διὸς γὰρ οὐχ ὁρῶ μῆτιν ὅπα φύγοιμ᾽ ἄν.