ἀλλ᾽ ἦλθεν αὐτῷ Ζηνὸς ἄγρυπνον βέλος,καταιβάτης κεραυνὸς ἐκπνέων φλόγα,ὃς αὐτὸν ἐξέπληξε τῶν ὑψηγόρωνκομπασμάτων. φρένας γὰρ εἰς αὐτὰς τυπεὶςἐφεψαλώθη κἀξεβροντήθη σθένος.καὶ νῦν ἀχρεῖον καὶ παράορονπαράορον Bergk: παράωρον M δέμαςκεῖται στενωποῦ πλησίον θαλασσίουἰπούμενοςἰπούμενος M: ἰπνούμενος m1 recc. ῥίζαισιν Αἰτναίαις ὕπο:κορυφαῖς δ᾽ ἐν ἄκραις ἥμενος μυδροκτυπεῖἭφαιστος: ἔνθεν ἐκραγήσονταί ποτεποταμοὶ πυρὸς δάπτοντες ἀγρίαις γνάθοιςτῆς καλλικάρπου Σικελίας λευροὺς γύας:τοιόνδε Τυφὼς ἐξαναζέσει χόλονθερμοῖςθερμοῖς rec.: θερμῆς codd. cett. ἀπλάτουἀπλάτου Schütz: ἀπλήστου codd. βέλεσι πυρπνόου ζάλης,καίπερ κεραυνῷ Ζηνὸς ἠνθρακωμένος.σὺ δ᾽ οὐκ ἄπειρος, οὐδ᾽ ἐμοῦ διδασκάλουΠρ. add. m1χρῄζεις: σεαυτὸν σῷζ᾽ ὅπως ἐπίστασαι:ἐγὼ δὲ τὴν παροῦσαν ἀντλήσω τύχην,ἔς τ᾽ ἂν Διὸς φρόνημα λωφήσῃ χόλου.Ὠκεανόςοὔκουν, Προμηθεῦ, τοῦτο γιγνώσκεις, ὅτιὀργῆς νοσούσης εἰσὶν ἰατροὶ λόγοι;Προμηθεύςἐάν τις ἐν καιρῷ γε μαλθάσσῃ κέαρκαὶ μὴ σφριγῶντα θυμὸν ἰσχναίνῃἰσχναίνῃ recc.: ἰσχναίει (ν postea inserto in ἰσχναίνει mutatum M βίᾳ.Ὠκεανόςἐν τῷ προθυμεῖσθαι δὲ καὶ τολμᾶν τίναὁρᾷς ἐνοῦσαν ζημίαν; δίδασκέ με.Προμηθεύςμόχθον περισσὸν κουφόνουν τ᾽ εὐηθίαν.Ὠκεανόςἔα με τῇδε τῇ νόσῳ νοσεῖν, ἐπεὶκέρδιστον εὖ φρονοῦντα μὴ φρονεῖν δοκεῖν.Προμηθεύςἐμὸν δοκήσει τἀμπλάκημ᾽ εἶναι τόδε.Ὠκεανόςσαφῶς μ᾽ ἐς οἶκον σὸς λόγος στέλλει πάλιν.