ἔα: τί χρῆμα λεύσσω; καὶ σὺ δὴ πόνων ἐμῶνἥκεις ἐπόπτης; πῶς ἐτόλμησας, λιπὼνἐπώνυμόν τε ῥεῦμα καὶ πετρηρεφῆαὐτόκτιτ᾽ ἄντρα, τὴν σιδηρομήτοραἐλθεῖν ἐς αἶαν; ἢ θεωρήσων τύχαςἐμὰς ἀφῖξαι καὶ συνασχαλῶν κακοῖς;δέρκου θέαμα, τόνδε τὸν Διὸς φίλον,τὸν συγκαταστήσαντα τὴν τυραννίδα,οἵαις ὑπ᾽ αὐτοῦ πημοναῖσι κάμπτομαι.Ὠκεανόςὁρῶ, Προμηθεῦ, καὶ παραινέσαι γέ σοιθέλω τὰ λῷστα, καίπερ ὄντι ποικίλῳ.γίγνωσκε σαυτὸν καὶ μεθάρμοσαι τρόπουςνέους: νέος γὰρ καὶ τύραννος ἐν θεοῖς.εἰ δ᾽ ὧδε τραχεῖς καὶ τεθηγμένους λόγουςῥίψεις, τάχ᾽ ἄν σου καὶ μακρὰν ἀνωτέρωθακῶν κλύοι Ζεύς, ὥστε σοι τὸν νῦν ὄχλονὄχλον Döderlein: χόλον codd.παρόντα μόχθων παιδιὰν εἶναι δοκεῖν.ἀλλ᾽, ὦ ταλαίπωρ᾽, ἃς ἔχεις ὀργὰς ἄφες,ζήτει δὲ τῶνδε πημάτων ἀπαλλαγάς.ἀρχαῖ᾽ ἴσως σοι φαίνομαι λέγειν τάδε:τοιαῦτα μέντοι τῆς ἄγαν ὑψηγόρουγλώσσης, Προμηθεῦ, τἀπίχειρα γίγνεται.σὺ δ᾽ οὐδέπω ταπεινὸς οὐδ᾽ εἴκεις κακοῖς,πρὸς τοῖς παροῦσι δ᾽ ἄλλα προσλαβεῖν θέλεις.οὔκουν ἔμοιγε χρώμενος διδασκάλῳπρὸς κέντρα κῶλον ἐκτενεῖς, ὁρῶν ὅτιτραχὺς μόναρχος οὐδ᾽ ὑπεύθυνος κρατεῖ.καὶ νῦν ἐγὼ μὲν εἶμι καὶ πειράσομαιἐὰν δύνωμαι τῶνδέ σ᾽ ἐκλῦσαι πόνων:σὺ δ᾽ ἡσύχαζε μηδ᾽ ἄγαν λαβροστόμει.