πρὸς ταῦτ᾽ ἐπ᾽ ἐμοὶ ῥιπτέσθωἐπ᾽ ἐμοὶ ῥιπτέσθω recc.: ἐπί μοι ῥιπτείσθω M μὲνπυρὸς ἀμφήκης βόστρυχος, αἰθὴρ δ᾽ἐρεθιζέσθω βροντῇ σφακέλῳ τ᾽ἀγρίων ἀνέμων: χθόνα δ᾽ ἐκ πυθμένωναὐταῖς ῥίζαις πνεῦμα κραδαίνοι,κῦμα δὲ πόντου τραχεῖ ῥοθίῳσυγχώσειεν τῶν τ᾽ οὐρανίωνἄστρων διόδους: εἴς τε κελαινὸνΤάρταρον ἄρδην ῥίψειε δέμαςτοὐμὸν ἀνάγκης στερραῖς δίναις:πάντως ἐμέ γ᾽ οὐ θανατώσει.

Ἑρμῆςτοιάδε μέντοι τῶν φρενοπλήκτωνβουλεύματ᾽ ἔπη τ᾽ ἔστιν ἀκοῦσαι.τί γὰρ ἐλλείπει μὴ <οὐ>οὐ add. Wecklein παραπαίεινἡ τοῦδ᾽ εὐχή;ἡ τοῦδ᾽ εὐχή Winckelmann: ἦ τοῦδ᾽ εὐτυχῆ M τί χαλᾷ μανιῶν;ἀλλ᾽ οὖν ὑμεῖς γ᾽ αἱγ᾽ αἱ Turnebus: γε codd. πημοσύναιςσυγκάμνουσαι ταῖς τοῦδε τόπων