Χθονὸς μὲν ἐς τηλουρὸν ἥκομεν πέδον,Σκύθην ἐς οἶμον, ἄβατονἄβατον schol. Rav. Ar. Ran. 814 et recc.: ἄβατόν τ᾽ M: ἄβροτον (e Suida et schol. Hom. Il. xiv. 78) Porson εἰς ἐρημίαν.Ἥφαιστε, σοὶ δὲ χρὴ μέλειν ἐπιστολὰςἅς σοι πατὴρ ἐφεῖτο, τόνδε πρὸς πέτραιςὑψηλοκρήμνοις τὸν λεωργὸν ὀχμάσαιἀδαμαντίνων δεσμῶν ἐν ἀρρήκτοις πέδαις.ἀδαμαντίνων δεσμῶν ... πέδαις (e schol. Ar. Ran. 814) Canter: ἀδαμαντίναις πέδῃσιν ... πέτραις Mτὸ σὸν γὰρ ἄνθος, παντέχνου πυρὸς σέλας,θνητοῖσι κλέψας ὤπασεν: τοιᾶσδέ τοιἁμαρτίας σφε δεῖ θεοῖς δοῦναι δίκην,ὡς ἂν διδαχθῇ τὴν Διὸς τυραννίδαστέργειν, φιλανθρώπου δὲ παύεσθαι τρόπου.ἭφαιστοςΚράτος Βία τε, σφῷν μὲν ἐντολὴ Διὸςἔχει τέλος δὴ κοὐδὲν ἐμποδὼν ἔτι:ἐγὼ δ᾽ ἄτολμός εἰμι συγγενῆ θεὸνδῆσαι βίᾳ φάραγγι πρὸςπρὸς] τῇ (προς supra scr.) M δυσχειμέρῳ.πάντως δ᾽ ἀνάγκη τῶνδέ μοι τόλμαν σχεθεῖν:ἐξωριάζεινἐξωριάζειν] εὐωριάζειν e Phot. et Hesych. Porson γὰρ πατρὸς λόγους βαρύ.τῆς ὀρθοβούλου Θέμιδος αἰπυμῆτα παῖ,ἄκοντά σ᾽ ἄκων δυσλύτοις χαλκεύμασιπροσπασσαλεύσω τῷδ᾽ ἀπανθρώπῳ πάγῳπάγῳ recc.: τόπῳ Mἵν᾽ οὔτε φωνὴν οὔτε του μορφὴν βροτῶνὄψει, σταθευτὸς δ᾽ ἡλίου φοίβῃ φλογὶχροιᾶς ἀμείψεις ἄνθος: ἀσμένῳ δέ σοιἡ ποικιλείμων νὺξ ἀποκρύψει φάος,πάχνην θ᾽ ἑῴαν ἥλιος σκεδᾷ πάλιν:αἰεὶαἰεὶ G: ἀεὶ cett. codd. δὲ τοῦ παρόντος ἀχθηδὼν κακοῦτρύσει σ᾽: ὁ λωφήσων γὰρ οὐ πέφυκέ πω.τοιαῦτ᾽ ἐπηύρουἐπηύρου Elmsley: ἐπηύρω M τοῦ φιλανθρώπου τρόπου.θεὸς θεῶν γὰρ οὐχ ὑποπτήσσων χόλονβροτοῖσι τιμὰς ὤπασας πέρα δίκης.