ἅπαντες ἡμεῖς, οἳ κράτη τάδʼ ἔσχομεν,οὐκ ἂν φανεῖμεν πήματʼ ἔρξαντες τόσα.Χορόςτί οὖν, ἄναξ Δαρεῖε, ποῖ καταστρέφειςλόγων τελευτήν; πῶς ἂν ἐκ τούτων ἔτιπράσσοιμεν ὡς ἄριστα Περσικὸς λεώς;Δαρεῖοςεἰ μὴ στρατεύοισθʼ ἐς τὸν Ἑλλήνων τόπον,μηδʼ εἰ στράτευμα πλεῖον τὸ Μηδικόν.αὐτὴ γὰρ ἡ γῆ ξύμμαχος κείνοις πέλει.Χορόςπῶς τοῦτʼ ἔλεξας, τίνι τρόπῳ δὲ συμμαχεῖ;Δαρεῖοςκτείνουσα λιμῷ τοὺς ὑπερπόλλους ἄγαν.Χορόςἀλλʼ εὐσταλῆ τοι λεκτὸν ἀροῦμεν στόλον.Δαρεῖοςἀλλʼ οὐδʼ ὁ μείνας νῦν ἐν Ἑλλάδος τόποιςστρατὸς κυρήσει νοστίμου σωτηρίας.Χορόςπῶς εἶπας; οὐ γὰρ πᾶν στράτευμα βαρβάρωνπερᾷ τὸν Ἕλλης πορθμὸν Εὐρώπης ἄπο;Δαρεῖοςπαῦροι γε πολλῶν, εἴ τι πιστεῦσαι θεῶνχρὴ θεσφάτοισιν, ἐς τὰ νῦν πεπραγμέναβλέψαντα· συμβαίνει γὰρ οὐ τὰ μέν, τὰ δʼ οὔ.κεἴπερ τάδʼ ἐστί, πλῆθος ἔκκριτον στρατοῦλείπει κεναῖσιν ἐλπίσιν πεπεισμένος.μίμνουσι δʼ ἔνθα πεδίον Ἀσωπὸς ῥοαῖςἄρδει, φίλον πίασμα Βοιωτῶν χθονί·οὗ σφιν κακῶν ὕψιστʼ ἐπαμμένει παθεῖν,ὕβρεως ἄποινα κἀθέων φρονημάτων·οἳ γῆν μολόντες Ἑλλάδʼ οὐ θεῶν βρέτηᾐδοῦντο συλᾶν οὐδὲ πιμπράναι νεώς·βωμοὶ δʼ ἄιστοι, δαιμόνων θʼ ἱδρύματαπρόρριζα φύρδην ἐξανέστραπται βάθρων.τοιγὰρ κακῶς δράσαντες οὐκ ἐλάσσοναπάσχουσι, τὰ δὲ μέλλουσι, κοὐδέπω κακῶν