πλοῦτον ἐκτήσω ξὺν αἰχμῇ, τὸν δʼ ἀνανδρίας ὕποἔνδον αἰχμάζειν, πατρῷον δʼ ὄλβον οὐδὲν αὐξάνειν.τοιάδʼ ἐξ ἀνδρῶν ὀνείδη πολλάκις κλύων κακῶντήνδʼ ἐβούλευσεν κέλευθον καὶ στράτευμʼ ἐφʼ Ἑλλάδα.

Δαρεῖοςτοιγάρ σφιν ἔργον ἐστὶν ἐξειργασμένονμέγιστον, ἀείμνηστον, οἷον οὐδέπωτόδʼ ἄστυ Σούσων ἐξεκείνωσεν πεσόν,ἐξ οὗτε τιμὴν Ζεὺς ἄναξ τήνδʼ ὤπασεν,ἕνʼ ἄνδρʼ ἁπάσης Ἀσίδος μηλοτρόφουταγεῖν, ἔχοντα σκῆπτρον εὐθυντήριον.Μῆδος γὰρ ἦν ὁ πρῶτος ἡγεμὼν στρατοῦ·ἄλλος δʼ ἐκείνου παῖς τόδʼ ἔργον ἤνυσεν·φρένες γὰρ αὐτοῦ θυμὸν ᾠακοστρόφουν.τρίτος δʼ ἀπʼ αὐτοῦ Κῦρος, εὐδαίμων ἀνήρ,ἄρξας ἔθηκε πᾶσιν εἰρήνην φίλοις·Λυδῶν δὲ λαὸν καὶ Φρυγῶν ἐκτήσατο,Ἰωνίαν τε πᾶσαν ἤλασεν βίᾳ.θεὸς γὰρ οὐκ ἤχθηρεν, ὡς εὔφρων ἔφυ.Κύρου δὲ παῖς τέταρτος ηὔθυνε στρατόν.πέμπτος δὲ Μάρδος ἦρξεν, αἰσχύνη πάτρᾳθρόνοισί τʼ ἀρχαίοισι· τὸν δὲ σὺν δόλῳἈρταφρένης ἔκτεινεν ἐσθλὸς ἐν δόμοις,ξὺν ἀνδράσιν φίλοισιν, οἷς τόδʼ ἦν χρέος.ἕκτος δὲ Μάραφις, ἕβδομος δʼ Ἀρταφρένης.κἀγὼ πάλου τʼ ἔκυρσα τοῦπερ ἤθελον,κἀπεστράτευσα πολλὰ σὺν πολλῷ στρατῷ·ἀλλʼ οὐ κακὸν τοσόνδε προσέβαλον πόλει.Ξέρξης δʼ ἐμὸς παῖς ὢν νέος νέα φρονεῖ,κοὐ μνημονεύει τὰς ἐμὰς ἐπιστολάς·εὖ γὰρ σαφῶς τόδʼ ἴστʼ, ἐμοὶ ξυνήλικες,