φεῦ, μέγας τις ἦλθε δαίμων, ὥστε μὴ φρονεῖν καλῶς.Ἄτοσσαὡς ἰδεῖν τέλος πάρεστιν οἷον ἤνυσεν κακόν.Δαρεῖοςκαὶ τί δὴ πράξασιν αὐτοῖς ὧδʼ ἐπιστενάζετε;Ἄτοσσαναυτικὸς στρατὸς κακωθεὶς πεζὸν ὤλεσε στρατόν.Δαρεῖοςὧδε παμπήδην δὲ λαὸς πᾶς κατέφθαρται δορί;Ἄτοσσαπρὸς τάδʼ ὡς Σούσων μὲν ἄστυ πᾶν κενανδρίαν στένει.Δαρεῖοςὦ πόποι κεδνῆς ἀρωγῆς κἀπικουρίας στρατοῦ.ἌτοσσαΒακτρίων δʼ ἔρρει πανώλης δῆμος, οὐδέ τις γέρων.Δαρεῖοςὦ μέλεος, οἵαν ἄρʼ ἥβην ξυμμάχων ἀπώλεσεν.Ἄτοσσαμονάδα δὲ Ξέρξην ἔρημόν φασιν οὐ πολλῶν μέτα—Δαρεῖοςπῶς τε δὴ καὶ ποῖ τελευτᾶν; ἔστι τις σωτηρία;Ἄτοσσαἄσμενον μολεῖν γέφυραν γαῖν δυοῖν ζευκτηρίαν.Δαρεῖοςκαὶ πρὸς ἤπειρον σεσῶσθαι τήνδε, τοῦτʼ ἐτήτυμον;Ἄτοσσαναί· λόγος κρατεῖ σαφηνὴς τοῦτό γʼ, οὐδʼ ἔνι στάσις.Δαρεῖοςφεῦ, ταχεῖά γʼ ἦλθε χρησμῶν πρᾶξις, ἐς δὲ παῖδʼ ἐμὸνΖεὺς ἀπέσκηψεν τελευτὴν θεσφάτων· ἐγὼ δέ πουδιὰ μακροῦ χρόνου τάδʼ ηὔχουν ἐκτελευτήσειν θεούς·ἀλλʼ ὅταν σπεύδῃ τις αὐτός, χὠ θεὸς συνάπτεται.νῦν κακῶν ἔοικε πηγὴ πᾶσιν ηὑρῆσθαι φίλοις.παῖς δʼ ἐμὸς τάδʼ οὐ κατειδὼς ἤνυσεν νέῳ θράσει·ὅστις Ἑλλήσποντον ἱρὸν δοῦλον ὣς δεσμώμασινἤλπισε σχήσειν ῥέοντα, Βόσπορον ῥόον θεοῦ·καὶ πόρον μετερρύθμιζε, καὶ πέδαις σφυρηλάτοιςπεριβαλὼν πολλὴν κέλευθον ἤνυσεν πολλῷ στρατῷ,θνητὸς ὢν θεῶν τε πάντων ᾤετʼ, οὐκ εὐβουλίᾳ,καὶ Ποσειδῶνος κρατήσειν. πῶς τάδʼ οὐ νόσος φρενῶνεἶχε παῖδʼ ἐμόν; δέδοικα μὴ πολὺς πλούτου πόνοςοὑμὸς ἀνθρώποις γένηται τοῦ φθάσαντος ἁρπαγή.Ἄτοσσαταῦτά τοι κακοῖς ὁμιλῶν ἀνδράσιν διδάσκεταιθούριος Ξέρξης· λέγουσι δʼ ὡς σὺ μὲν μέγαν τέκνοις