βασίλεια δʼ ἐμή· προσπίτνω·καὶ προσφθόγγοις δὲ χρεὼν αὐτὴνπάντας μύθοισι προσαυδᾶν.

Χορόςὦ βαθυζώνων ἄνασσα Περσίδων ὑπερτάτη,μῆτερ ἡ Ξέρξου γεραιά, χαῖρε, Δαρείου γύναι·θεοῦ μὲν εὐνάτειρα Περσῶν, θεοῦ δὲ καὶ μήτηρ ἔφυς,εἴ τι μὴ δαίμων παλαιὸς νῦν μεθέστηκε στρατῷ.

Ἄτοσσαταῦτα δὴ λιποῦσʼ ἱκάνω χρυσεοστόλμους δόμουςκαὶ τὸ Δαρείου τε κἀμὸν κοινὸν εὐνατήριον.κἀμὲ καρδίαν ἀμύσσει φροντίς· ἐς δʼ ὑμᾶς ἐρῶμῦθον οὐδαμῶς ἐμαυτῆς οὖσʼ ἀδείμαντος, φίλοι,μὴ μέγας πλοῦτος κονίσας οὖδας ἀντρέψῃ ποδὶὄλβον, ὃν Δαρεῖος ἦρεν οὐκ ἄνευ θεῶν τινος.ταῦτά μοι διπλῆ μέριμνα φραστός ἐστιν ἐν φρεσίν,μήτε χρημάτων ἀνάνδρων πλῆθος ἐν τιμῇ σέβεινμήτʼ ἀχρημάτοισι λάμπειν φῶς ὅσον σθένος πάρα.ἔστι γὰρ πλοῦτός γʼ ἀμεμφής, ἀμφὶ δʼ ὀφθαλμῷ φόβος·ὄμμα γὰρ δόμων νομίζω δεσπότου παρουσίαν.πρὸς τάδʼ ὡς οὕτως ἐχόντων τῶνδε, σύμβουλοι λόγουτοῦδέ μοι γένεσθε, Πέρσαι, γηραλέα πιστώματα·πάντα γὰρ τὰ κέδνʼ ἐν ὑμῖν ἐστί μοι βουλεύματα.Χορόςεὖ τόδʼ ἴσθι, γῆς ἄνασσα τῆσδε, μή σε δὶς φράσαιμήτʼ ἔπος μήτʼ ἔργον ὧν ἂν δύναμις ἡγεῖσθαι θέλῃ·εὐμενεῖς γὰρ ὄντας ἡμᾶς τῶνδε συμβούλους καλεῖς.

Ἄτοσσαπολλοῖς μὲν αἰεὶ νυκτέροις ὀνείρασινξύνειμʼ, ἀφʼ οὗπερ παῖς ἐμὸς στείλας στρατὸνἸαόνων γῆν οἴχεται πέρσαι θέλων·ἀλλʼ οὔτι πω τοιόνδʼ ἐναργὲς εἰδόμηνὡς τῆς πάροιθεν εὐφρόνης· λέξω δέ σοι.ἐδοξάτην μοι δύο γυναῖκʼ εὐείμονε,