στολμοί τε λαίφους καὶ παραρρύσεις νεώς,καὶ πρῷρα πρόσθεν ὄμμασιν βλέπουσʼ ὁδόν,οἴακος εὐθυντῆρος ὑστάτου νεὼςἄγαν καλῶς κλύουσα, τοῖσιν οὐ φίλη.πρέπουσι δʼ ἄνδρες νάιοι μελαγχίμοιςγυίοισι λευκῶν ἐκ πεπλωμάτων ἰδεῖν,καὶ τἄλλα πλοῖα πᾶσά θʼ ἡ ʼπικουρίαεὔπρεπτος· αὐτὴ δʼ ἡγεμὼν ὑπὸ χθόναστείλασα λαῖφος παγκρότως ἐρέσσεται.ἀλλʼ ἡσύχως χρὴ καὶ σεσωφρονισμένωςπρὸς πρᾶγμʼ ὁρώσας τῶνδε μὴ ἀμελεῖν θεῶν.ἐγὼ δʼ ἀρωγοὺς ξυνδίκους θʼ ἥξω λαβών.ἴσως γὰρ ἂν κῆρυξ τις ἢ πρέσβη μόλοι,ἄγειν θέλοντες ῥυσίων ἐφάπτορες.ἀλλʼ οὐδὲν ἔσται τῶνδε· μὴ τρέσητέ νιν.ὅμως δʼ ἄμεινον, εἰ βραδύνοιμεν βοῇ,ἀλκῆς λαθέσθαι τῆσδε μηδαμῶς ποτε.θάρσει· χρόνῳ τοι κυρίῳ τʼ ἐν ἡμέρᾳθεοὺς ἀτίζων τις βροτῶν δώσει δίκην.Χορόςπάτερ, φοβοῦμαι, νῆες ὡς ὠκύπτεροιἥκουσι· μῆκος δʼ οὐδὲν ἐν μέσῳ χρόνου.

Χορόςπερίφοβόν μʼ ἔχει τάρβος ἐτητύμωςπολυδρόμου φυγᾶς ὄφελος εἴ τί μοι.παροίχομαι, πάτερ, δείματι.Δαναόςἐπεὶ τελεία ψῆφος Ἀργείων, τέκνα,θάρσει, μαχοῦνται περὶ σέθεν, σάφʼ οἶδʼ ἐγώ.Χορόςἐξῶλές ἐστι μάργον Αἰγύπτου γένοςμάχης τʼ ἄπληστον· καὶ λέγω πρὸς εἰδότα.

Χορόςδοριπαγεῖς δʼ ἔχοντες κυανώπιδαςνῆας ἔπλευσαν ὧδʼ ἐπιτυχεῖ κότῳ