δεῖ τοι βαθείας φροντίδος σωτηρίου,δίκην κολυμβητῆρος, ἐς βυθὸν μολεῖνδεδορκὸς ὄμμα, μηδʼ ἄγαν ᾠνωμένον,ὅπως ἄνατα ταῦτα πρῶτα μὲν πόλει,αὐτοῖσί θʼ ἡμῖν ἐκτελευτήσει καλῶς,καὶ μήτε δῆρις ῥυσίων ἐφάψεταιμήτʼ ἐν θεῶν ἕδραισιν ὧδʼ ἱδρυμέναςἐκδόντες ὑμᾶς τὸν πανώλεθρον θεὸνβαρὺν ξύνοικον θησόμεσθʼ ἀλάστορα,ὃς οὐδʼ ἐν Ἅιδου τὸν θανόντʼ ἐλευθεροῖ.μῶν οὐ δοκεῖ δεῖν φροντίδος σωτηρίου;

Χορόςφρόντισον καὶ γενοῦπανδίκως εὐσεβὴςπρόξενος· τὰν φυγάδα μὴ προδῷς,τὰν ἕκαθεν ἐκβολαῖςδυσθέοις ὀρμέναν·

Χορόςμηδʼ ἴδῃς μʼ ἐξ ἑδρᾶνπολυθέων ῥυσια-σθεῖσαν, ὦ πᾶν κράτος ἔχων χθονός.γνῶθι δʼ ὕβριν ἀνέρωνκαὶ φύλαξαι κότον.

Χορόςμή τι τλῇς τὰν ἱκέτιν εἰσιδεῖνἀπὸ βρετέων βίᾳδίκας ἀγομένανἱππηδὸν ἀμπύκων,πολυμίτων πέπλων τʼ ἐπιλαβὰς ἐμῶν.

Χορόςἴσθι γάρ· παισὶ τάδε καὶ δόμοις,ὁπότερʼ ἂν κτίσῃς,μένει ἄρ ἐκτίνειν