μηδʼ ἀνέμοις φορέοιτο πονηθέντων χάρις ἔργων.Εἰ γάρ μοι σάφα τήνδε καταφράσσαιο κέλευθον,ἦ τάχα κἂν ἄλλοισιν ἐπισταμένως ἀγορεύοιςκαὶ ποταμοὺς,πολίων τε θέσιν καὶ γαῖαν ἑκάστην.Σχῆμα μὲν οὖν πισύρεσσιν ἐπὶ πλευρῇσι τετύχθω,πεπταμένον δολιχοῖσιν ἐπʼ ἀντολίην πεδίοισιν.Οἶσθα μὲν, ἐν πρώτοισιν ἐμεῦ εἰπόντος ἀκούσας,πᾶσαν ἕως Ἰνδῶν Ἀσίην ὄρος ἄνδυχα τέμνειν.Κεῖνό τοι ἐν πλευρῇσι βορειότερον τελέοιτο·Νεῖλος δʼ ἑσπέριον πλευρὸν πέλοι· αὐτὰρ ἑῷονἸνδικὸς Ὠκεανός·νότιον δ᾿ ἁλὸς οἴδματ’ Ἐρυθρῆς.Φράζεο δʼ ὡς ὑπὸ πέζαν ἐπʼ αὐγὰς ἵξομαι ἤδη,ἀρξάμενος Συρίηθεν, ὅθεν λίπον· οὐδʼ ἂν ἔμοιγεμύθου ἄτε ψευσθέντος ἀνὴρ ἐπιμωμήσαιτο.Ἀλλʼ ἤτοι Συρίη μὲν ὑπεὶρ ἁλὸς ἐγγύθεν ἕρπειἐς νότον ἀντολίην τε, πολύπτολιν αἶαν ἔχουσα,