τέμνοις κρυστάλλου καθαρὸν λίθον, οἷά τε πάχνηνχειμερίην· δήεις δὲ καὶ ὑδατόεσσκν ἴασπιν.Ἶρις δʼ ἑξείης καθαρὸν ῥόον εἰς ἅλα βάλλει.Τῷ δʼ ἔπι μορμύρουσι ῥοαὶ Ἅλυος ποταμοῖο,ἑλκόμεναι βορέηνδε Καραμβίδος ἐγγύθεν ἄκρης,ἀρξάμεναι τὸ πρῶτον ἀπʼ οὔρεος Ἀρμενίοιο.Παφλαγόνες δʼ ἐπὶ τοῖσιν ἐπ’ ἠιόνεσσι νέμονται,καὶ Μαριανδυνῶν ἱερὸν πέδον· ἔνθʼ ἐνέπουσινοὐδαίου Κρονίδαο μέγαν κύνα χαλκεόφωνον,χερσὶν ἀνελκόμενον μεγαλόφρονος Ἡρακλῆος,δεινὸν ἀπὸ στομάτων βαλέειν σιαλώδεα χυλόν,τὸν μέν ἐδέξατο γαῖα καὶ ἀνδράσι πῆμʼ ἐφύτευσεν.Ἄγχι δὲ Βιθυνοὶ λιπαρήν χθόνα ναιετάουσι,Ῥήβας ἔνθʼ ἐρατεινὸν ἐπιπροΐησι ῥέεθρον,Ῥήβας, ὃς Πόντοιο παρὰ στομάτεσσιν ὁδεύει,Ῥήβας, οὗ κάλλιστον ἐπὶ χθονὶ σύρεται ὕδωρ.Τόσσοι μὲν Πόντοιο περικτίται ἄνδρες ἔασι·κεῖνα δέ τοι Σκυθίης προλελεγμένα φῦλα πελέσθω.Νῦν δʼ αὖ παραλίης Ἀσίης πόρον ἐξενέποιμι,ὅς ῥά τε πρὸς νότον εἰσιν ἐφʼ Ἑλλήσποντον ὁδεύων,καὶ ποτὶ μηκίστου νότιον ῥόον Αἰγαίοιομέσφʼ αὐτῆς Συρίης τε καὶ Ἀραβίης ἐρατεινῆς.Χαλκιδέες μὲν πρῶτα παρὰ στόμα γαῖαν ἔχουσιν,οὖδας ἐς ἀντιπέρην βυζάντιον εἰσορόωντες·Βέβρυκες δʼ ἐπὶ τοῖσι καὶ οὔρεα Μυσίδας αἴης,ᾗχί περ ἱμερόεντα Κίος προΐησι ῥέεθρα,τοῦ ποτʼ ἐπὶ προχοῇσιν Ὕλαν ἡρπάξατο Νύμφη, κὼνὀτρηρὸν θεράποντα πελωρίου Ἡρακλῆος.Ἔνθεν ἐφʼ Ἑλλήσποντον ἐπιτρέχει ἄσπετος ἀγβαιοτέρηςΦρυγίης· ἑτέρη δέ τοι ἔνδοθι κεῖται,