τοξευτής οὐ γάρ σφι θέμις ἀνεμώλια βάλλειν·καὶ Τόχαροι Φροῦνοί τε καὶ ἔθνεα βάρβαρα Σηρῶν,οἵτε βόας μὲν ἀναίνονται καὶ ἴφια μῆλα,αἰόλα δὲ ξαίνοντες ἐρήμης ἄνθεα γαίης,εἳματα τευχουσιν πολυδαίδαλα, τιμήεντα,εἰδόμενα χροιῇ λειμωνίδος ἄνθεσι ποίης·κείνοις οὔ τί κεν ἔργον ἀραχνάων ἐρίσειεν.Ἄλλοι δὲ Σκύθαι εἰσὶν ἐπήτριμοι, οἵτε νέμονταιἐσχατιάς· παρὰ δέ σφι δυσήνεμος ἐκτέταταιχθών,χειμερίοις ἀνέμοισι λελειμμένη ἠδὲ χαλάζαις.Τόσσοι μὲν φῶτες περὶ Κάσπια κύματʼ ἔασιν·φράζεο δʼ ἐκ Κόλχων καὶ Φάσιδος ἐς δύσιν ἤδη,Εὐξείνου παρὰ χεῖλος, ἐπιλαδὸν ἔθνεα Πόντουἄχρι Θρηικίου στόματος, τόθι Χαλκὶς ἄρουρα.Βύζηρές τοι πρῶτα καὶ ἀγχόθι φῦλα Βεχείρων,Μάκρωνες Φίλυρές τε καὶ οἳ μόσσυνας ἔχουσιδουρατέους· τῶν δʼ ἄγχι πολύρρηνες Τιβαρηνοί·τοῖς δ᾿ ἔπι καὶ Χάλυβεςστυρελὴν καὶ ἀπήνεα γαῖανναίουσιν, μογεροῦ δεδκηκότες ἔργα σιδήρου,οἵ ῤα, βαρυγδούποισιν ἐπʼ ἄκμοσιν ἑστηῶτες,οὔποτε παύονται καμάτου καὶ ὀϊζύος αἰνῆς.Τοὺς δὲ μέτʼ Ἀσσυρίης πρόχυσις χθονὸς ἐκτετάνυσταιἔνθα δʼ Ἀμαζονίδεσσιν ἀπʼ οὔρεος Ἀρμενίοιολευκὸν ὕδωρ προΐησιν ἐνυάλιος Θερμώδων,ὅς ποτʼ ἀλωομένην Ἀσωπίδα δέκτο Σινώπην,καί μιν ἀκηχεμένην σφετέρῃ παρενάσσατο χώρῃΖηνὸς ἐφημοσύνῃσιν· ὁ γὰρ φιλότητος ἐρκννῆςἰσχανόων, πάτρης ἀπενόσφισεν οὐκ ἐθέλουσαν·ἐκ τῆς καὶ πτολίεθρον ἐπώνυμον ἄνδρες ἔχουσιν.Κείνου δʼ ἂν ποταμοῖο περὶ κρυμώδεας ὄχθας