Τοὺς μέτ᾿ ἀντολίηνδε, πέρην κελάδοντος ἈράξεωΜασσαγέται ναίουσι, θοῶν ῥυτῆρες ὀῖστῶν,ἀνέρες, οἷς μήτʼ αὐτὸς ἐγὼ, μήθʼ ὅστις ἑταῖροςἐμπελάσαι· μάλα γάρ τε κακοξεινώτεροι ἄλλων·οὐ γάρ σφιν σίτοιο μελίφρονός ἐστιν ἐδωδή,οὐδὲ μὲν οὐδʼ οἶνος μεταδήμιος· ἀλλὰ γὰρ ἵππωναἵματι μίσγοντες λευκὸν γάλα, δαῖτα τίθενται.Τοῖς δʼ ἔπι πρὸς βορέην Χωράσμιοι, οἶς ἔπι γαῖαΣουγδιάς, ἧς ἀνὰ μέσσον ἑλίσσεται ἱερὸς Ὦξος,ὅστε λιπὼν Ἠμωδὸν ὄρας μετὰ Κασπίδα βάλλει.Τὸν μέτʼ ἐπὶ προχοῇσιν Ἰαξάρταο νέμονταιτόξα Σάκαι φορέοντες, ἃ μή κέ τις ἄλλος ἐλέγχοιτοξευτής οὐ γάρ σφι θέμις ἀνεμώλια βάλλειν·καὶ Τόχαροι Φροῦνοί τε καὶ ἔθνεα βάρβαρα Σηρῶν,οἵτε βόας μὲν ἀναίνονται καὶ ἴφια μῆλα,αἰόλα δὲ ξαίνοντες ἐρήμης ἄνθεα γαίης,