Ῥεῖα δέ τοι καὶ τήνδε καταγράψαιμι θάλασσαν,οὐ μὲν ἰδὼν ἀπάνευθε πόρους, οὐ νηὶ περήσας·οὐ γάρ μοι βίος ἐστὶ μελαινάων ἐπὶ νηῶν,οὐδέ μοι ἐμπορίη πατρώιος, οὐδʼ ἐπὶ Γάγγηνἔρχομαι, οἷά τε πολλοὶ, Ἐρυθραίου διὰ κόντου,ψυχῆς οὐκ ἀλέγοντες, ἵνʼ ἄσπετον ὄλβον ἕλωνται.οὐδὲ μὲν Ὑρκανίοις ἐπιμίσγομαι, οὐδʼ ἐρεείνωΚαυκασίας κνημῖδας Ἐρυθραίων Ἀριηνῶν·ἀλλά με Μουσάων φορέει νόος, αἵτε δύνανταινόσφιν ἀλημοσύνης πολλὴν ἅλκ μετρήσασθαι,οὔρεά τʼ ἤπειρόν τε καὶ αἰθερίην ὁδὸν ἄστρων.Ἀλλʼ εἴη τοι σχῆμα περίδρομον, ἀμφιέλικτον,πάσης Κασπίης μεγάλης ἁλός· οὐκ ἂν ἐκείνηννηὶ περήσειας τριτάτης ἐπὶ κύκλα σελήνης·τόσσος γὰρ πόρος ἐστὶν ἀμείλιος· ἂψ δὲ μετ᾿ ἄρκτουςἐλκόμενος, προχοῆς ἐπιμίσγεται Ὠκεανοῖο·