κείνοις ἀντήσειαν ἀλώμενοι· οὐ γὰρ ἐρωὴλυγροῖς ἐν στομάτεσσιν, ἐπεὶ μέγα χάσμα τέτυκται·πολλάκι δʼ αὖ καὶ νῆα σὺν αὐτοῖς ἀνδράσι νηὸςκεῖνα καταβρώξειε τεράατα· τοῖς γὰρ ἀλιτροῖςεἰν ἁλὶ καὶ γαίη κακὰ μυρία θήκατο δαίμων.Ἔστι δέ τοι προτέρω Καρμανίδος ἔκτοθεν ἄκρηςὬγυρις, ἔνθα τε τύμβος Ἐρυθραίου βασιλῆος·ἑκ τῆς δʼ ἂν περάσειας ἐπὶ στόμα Περσίδος ἅλμης,ὁρμηθεὶς βορέηνδε, καὶ Ἴκαρον εἰσαφίκοιο,Ἴκαρον εἰναλίην, ὅθι Ταυροπόλοιο θεοῖοβωμοὶ κνισσήεντες ἀδευκέα καπνὸν ἔχουσι.Τόσσας μὲν νήσους ἐπέχει ῥόος Ὠκεανοῖοεὐρυτέρας· ἕτεραι δέ τʼ ἀπειῤέσιαι γεγάασιν,αἱ μὲν ἐπὶ προχοῇσι Λιβυστίδος ἀμφιτρίτης,αἱ δʼ Ἀσίης, αἱ δʼ αὖτε περὶ κλίσιν Εὐρωπείης.Ἄλλαι δʼ ἔλλοθινῆσοι ἀπείριτοι, αἱ μὲν ὑπʼ ἀνδρῶνναιόμεναι καὶ νηυσὶν ἐπήρατον ὅρμον ἔχουσαι,αἱ δὲ βαθύκρημνοί τε καὶ οὐ ναύτῃσιν ἑτοῖμαι,τῶν οὐ ῥηίδιόν μοι ἐνισπέμεν οὔνομα πασέων.Σχῆμα δέ τοι Ἀσίης ῥυσμὸς πέλει ἀμφοτεράωνἠπείρων, ἑτέρωθεν ἀλίγκιον εἴδεϊ κώνου,ἑλκόμενον κατὰ βαιὸν ἐπʼ ἀντολίης μυχὰ πάσης,ἔνθα τε καὶ στῆλαι Θηβκιγενέος Διονύσουἑστᾶσιν, πυμάτοιο παρὰ ῥόον Ὠκεανοῖο,Ἰνδῶν ὑστατίοισιν ἐν οὔρεσιν, ἔνθα τε Γάγγηςλευκὸν ὕδωρ Νυσαῖον ἐπὶ πλαταμῶνα κυλίνδει.Ἀλλʼ οὐκ ἂν τόσσον μέγεθος πέλοι Ἀσίδος αἴης,οὐδʼ ἅπαν εἶδος ἔοικεν ἀλίγκιον· ἐν γὰρ ἐκείναιςἠπείροις εἷς πόντος ἔσω ῥόον ἡγεμονεύει,ἐν δʼ Ἀσίη πολὺς Ὠκεανός· τρισσοὺς γὰρ ἑλίσσων