ἥ τʼ Ἐφύρης ἀντικρὺ ποτὶ ζόφον, ἥ τε πρὸς αὐγὰςἑλκομένη, τὴν μέν τε Σαρωνίδα κικλήσκουσιν.Νέρθε γε μὴν Ἰσθμοῖο πρὸς αὐγὰς Ἀττικὸν οὖδας,τοῦ διὰ θεσπεσίου φέρεται ῥόος Ἰλισσοῖο,ἔνθεν καὶ Βορέης ποτʼ ἀνήρπασεν Ὠρείθυιαν.Τῷ δʼ ἔπι Βοιωτῶν τε πέδον καὶ Λοκρὶς ἄρουρα·Θεσσαλίη δʼ ἐπὶ τοῖσι, Μακηδονίης τε πόληες.Ταῖς δʼ ἔπι φαίνονται κορυφαὶ χιονώδεος ΛἵμουΘρηικίου· τοῦ δʼ ἄντα ποτὶ ῥιπὴν ζεφύροιοΔωδώνης ἤπειρος ἀπείριτος ἐκτετάνυσται.Τῆς δʼ ὕπερ ἐς νότον εἶσι, μετὰ σκοπιήν Ἀρακύνθου,ἀνδρῶν Αἰτωλῶν πεδίον μέγα· τοῦ διὰ μέσσουσύρεται ὁλκὸν ἄγων Ἀχελώιος ἀργυροδίνης,Τρινακίης ἐπὶ πόντον ἑλισσόμενος διὰ μέσσωννήσων, ἃς καλέουσιν Ἐχινάδας, ᾗσιν ὁμούρωνἕσπεται ἄλλυδις ἄλλα Κεφαλλήνων πτολίεθρα.Τῷ δ᾿ ἔπι Φωκὶς ἄρουρα, πρὸς ἀντολίην τε κοὶ ἠῶἑλκομένη βορέηνδε κατὰ στόμα Θερμοπυλάων,Παρνησοῦ νιφόεντος ὑπὸ πτυχί· τῆς διὰ μέσσηςΚηφισοῦ μέγα χεῦμα κατερχόμενον κελαρύζει.Τῷ πάρα Πυθῶνος θυόεν πέδον, ᾗχι δράκοντοςΔελφύνης τριπόδεσσι θεοῦ παρακέκλιται ὁλκός,ὁλκός, ἀπειρεσίῃσιν ἐπιφρίσσων φολίδεσσι,νηῷ ἐν ἱμερτῷ,τόθι πολλάκις αὐτὸς Ἀπόλλων,ἢ ἀπὸ Μιλήτου ἠὲ Κλάρου ἄρτι βεβηκώς,ἱστάμενος χρυσέης ἀναλύεται ἄμμα φαρέτρης.Ἀλλʼ ὁ μὲν ἱλήκοι· σὺ δέ μοι, Διὸς, ἔννεπε, Μοῦσα,νήσων πασάων ἱερὸν πόρον, αἵτʼ ἐνὶ πόντῳἀνδράσι ναίονται, τετραμμέναι ἄλλυδις ἄλλαι.Ἤτοι μὲν κατὰ μέσσον ὑφεσπερίων στηλάων