ἔνθα κεν αἰπὺν ἴδοιο Λακινιάδος δόμον ἽΙρης.Ἔστι δέ τοι κἀκεῖθι, Διὸς μέγα χωσαμένοιο,δειλαίη Σύβαρις, ναέτας στενάχουσα πεσόντας,μηναμένους ὑπὲρ αἶσαν ἐπʼ Ἀλφειοῦ γεράεσσιν.Σαυνῖται δʼ ἐπὶ τοῖσι μέσην χθόνα ναιετάουσικαὶ Μαρσῶν θοὰ φῦλα· Τάρας δʼἁλὸς ἐγγύθιναίει,ἥν ποτʼ Ἀμυκλαίων ἐπολίσσατο καρτερὸς Ἄρης.Ἑξείης δʼ ἐπὶ τοῖσι Καλαβρίδος ἤθεα γαίης,φῦλά τ᾿ Ἰηπύγων τετανυσμένα μέσφ᾿ Ὑριοιο παραλίης Ὑρίου, τόθι σύρεται Ἀδριὰς ἃλμηπόντον ἐς ἀγχίπορον Ἀκυλήιον· ἔνθα νένασταιἄστυ Τεγεστραίων, μυχάτοις ἐπὶ πείρασι πόντου.Τόσσα μὲν Αὐσονίην περιβόσκεται ἔθνεα γαῖαν.Κεῖθεν δʼ εἰς αὐγὰς στρεπτὴν ἀπερεύγεται ἅλμην, θῖνας ὑποξύουσα Λιβυρνίδας, ἀμφί τʼ ἐρυμνὴνὙλλήων χθόνα πᾶσαν, ὅση παρακέκλιται ἰσθμῷ