αὐτοί τε Θρήικες, ἀπείρονα γαῖαν ἔχοντες,οἱ μὲν ἐπὶ προβολῇσι Προποντίδος ἀμφιτρίτης,οἱ δ᾿ ὑπὲρ Ἑλλήσποντον ἀγάρροον, οἱ δʼ ὑπὲρ αὐτῆςΑἰγαίης βαθὺ κῦμα πολυφλοίσβοιο θαλάσσης.Ἔνθα μελισσοβότοιο κατὰ σκοπιὰς Παλλήνηςφύεται ἀστέριος καλὸς λίθος, οἷά τις ἀστὴρμαρμαίρων, λύχνις τεπυρὸς φλογὶ πάμπαν ὁμοῖος.Ἴστρον μὲν ποταμὸν τόσσοι περιναιετάουσιν·φράζεο δʼ Εὐρώπης λοιπὸν πόρον, ὅστ’ ἐπὶ τρισσὴνἐκτέταται κρηπῖδα πρὸς ἠῶ, τὴν μὲν Ἰβήρων,τὴν δὲ Πανελλήνων, τὴν δʼ ἐσθλῶν Αὐσονιήων.Ἀλλʼ ἤτοι πυμάτη μὲν ἀγαυῶν ἐστιν Ἰβήρων,γείτων Ὠκεανοῖο πρὸς ἑσπέρου· ἐν δέ οἱ ἄκμηστηλάων Ἀλύβη κεῖται μία· τῆς δʼ ὑπένερθενΤαρτησὸς χαρίεσσα, ῥυηφενέων πέδον ἀνδρῶν,Κεμψοί θ᾿ , οἳ ναίουσιν ὑπαὶ πόδα Πυρηναῖον.