Αηνάων νεβρῖδες ἐς ἀσπίδας, ἐς δὲ σίδηρονθύρσοι μαιμώοντο καὶ ἐς σπείρημα δρακόντωνζωστῆρές θʼ ἕλικές τε πολυγνάμπτης ἑλίνοιο,ἦμος ὅτ᾿ ἀφραδίῃσι θεοῦ ἀτίτησαν ἑορτήν.Τοὔνεκα Νυσαίην μὲν ἐφημίξαντο κέλευθον,κόσμω δʼ ἐστήσαντο σὺν υἱάσιν ὄργια πάντα.Αὐτὸς δʼ ὁππότε φῦλα κελαινδῶν ὤλεσεν Ἰνδῶν,ʼΗμωδῶν ὀρέων ἐπεβήσατο, τῶν ὑπὸ πέζανἕλκεται ἠῴοιο μέγας ῥόος Ὠκεανοῖο.Ἔνθα δύω στήλας ἐρύσας περὶ τέρματα γαίης,καγχαλόων μετὰ χεῦμα κατήλυθεν Ἰσμηνοῖο.Τόσσοι μὲν κατὰ γαῖαν ὑπέρτατοι ἄνδρες ἔασιν·ἄλλοι δʼ ἔνθα καὶ ἔνθα κατʼ ἠπείρους ἀλόωνταιμυρίοι, οὓς οὐκ ἄν τις ἀριφραδέως ἀγορεύσοιθνητὸς ἐών· μοῦνοι δὲ θεοὶ ῥέα πάντα δύνανται.Αὐτοὶ γὰρ καὶ πρῶτα θεμείλια τορνώσαντο,