μή τίς μ’ ἐχίδνης ἰὸς ἀμφιβόσκεται, ἢ διαβρεχὴς ἰχῶρι Κενταύρου πέπλος; ἐλέαιρ’, ἄνασσα, φάρμακον γὰρ οὔτ’ ἐμὸν οὔτ’ ἄλλο δύναται σὸν ἀναχαιτίσαι δρόμον,