Ἆρά γε ὁ γνῶναι τὸν σολοικίζοντα δεινὸς οὗτος καὶ φυλάξασθαι μὴ σολοικίσαι δυνατός;

Ἐμοὶ μὲν δοκεῖ.

Ὁ δέ γε μὴ φυλάξασθαι οὐδὲ γνῶναι τὸν οὕτως ἔχοντα;

Ἀληθῆ λὲγεις.

Σὺ δὲ αὐτὸς φὴς οὐ σολοικίζειν, ἢ πῶς λέγωμεν περὶ σοῦ;

Ἀπαίδευτος γὰρ ἂν εἴην, εἰ σολοικίζοιμι τηλικοῦτος ὤν.

Οὐκοῦν καὶ ἕτερον φωρᾶσαι δυνήσῃ τοῦτο δρῶντα καὶ ἐλέγξαι τὸν ἀρνούμενον;

Παντάπασί γε.

Θαυμαστὰ λέγεις, εἰ μὴ δυνήσομαι καταμαθεῖν σολοικισμόν.

Καὶ πῶς ἂν δύναιο τὸν ἕνα μαθεῖν τοὺς τρεῖς ἀγνοήσας;

Τίνας τρεῖς;

Ὅλους ἀρτιγενείους.

Ἐγὼ μέν σε παίζειν δοκῶ.

Ἐγὼ δέ σε ἀγνοεῖν τὸν ἁμαρτάνοντα ἐν τοῖς λόγοις.

Καὶ πῶς ἄν τις μάθοι μηδενὸς εἰρημένου;

Λέλεκται καὶ σεσολοίκισται τετραπλῇ, σὺ δ᾽ οὐκ ἔγνως. μέγα οὖν ἆθλον κατέπραξας ἄν, εἴπερ ἔγνως.

Οὐ μέγα μέν, ἀναγκαῖον δὲ τῷ ὁμολογήσαντι.

Ἀλλ’ οὐδὲ νῦν ἔγνως.

Πότε νῦν;

Ὅτε τὸ ἆθλον ἔφην σε καταπρᾶξαι.

Οὐκ οἶδα ὅ τι λέγεις.