Καὶ Πτολεμαῖος δὲ ὁ Λάγου Σελεύκῳ ἐπιστέλλων
σαφῶς ἀνέστρεψε τὴν τάξιν ἐν ἀρχῇ μὲν τῆς
ἐπιστολῆς ὑγιαίνειν αὐτὸν προσειπών, ἐπὶ τέλει
δὲ ἀντὶ τοῦ ἐρρῶσθαι ὑπογράψας τὸ χαίρειν, ὡς
Διονυσόδωρος ὁ τὰς ἐπιστολὰς αὐτοῦ συναγαγών
φησιν.
 Ἄξιον δὲ καὶ Πύρρου τοῦ Ἠπειρώτου μνησθῆναι,
ἀνδρὸς μετὰ Ἀλέξανδρον τὰ δεύτερα ἐν
στρατηγίαις ἐνεγκαμένου καὶ μυρίας τροπὰς τῆς
τύχης ἐνεγκόντος. οὗτος τοίνυν ἀεὶ θεοῖς εὐχόμενος
καὶ θύων καὶ ἀνατιθεὶς οὐδεπώποτε ἢ νίκην ἢ
βασιλείας ἀξίωμα μεῖζον ἢ εὔκλειαν ἢ πλούτου
ὑπερβολὴν ᾔτησε παρ' αὐτῶν, ἀλλ’ ἓν τοῦτο
ηὔχετο, ὑγιαίνειν, ὡς ἔστ' ἂν τοῦτ' ἔχῃ, ῥᾳδίως
αὐτῷ τῶν ἄλλων προσγενησομένων. καὶ ἄριστα
οἶμαι ἐφρόνει, λογιζόμενος ὅτι οὐδὲν ὄφελος τῶν
ἁπάντων ἀγαθῶν, ἔστ' ἂν τοῦ ὑγιαίνειν μόνον ἀπῇ.
 Ναί, φησίν τις, ἀλλὰ νῦν ἑκάστου καιρὸς ἴδιος
ὑφ' ἡμῶν ἀποδέδεικται,
 ἀποδέδεικται τάχα ἂν εἰπῃ τις. σὺ δὲ . . . Ν. 
 σὺ δὲ τοῦτον ἐναλλάξας,
εἰ καὶ μηδὲν ἄλλο ἐσφάλης,
 ἐσφάλης Bekker: ἔφησθα MSS. 
 ὅμως τῷ δικαίῳ
λόγῳ οὐκ ἂν ἔξω εἴης τοῦ ἡμαρτηκέναι, ὥσπερ

 

ἂν εἴ τις περὶ τῇ κνήμῃ τὸ κράνος ἢ περὶ τῇ
κεφαλῇ τὰς κνημῖδας ἐπιδήσαιτο. Ἀλλ', ὦ βέλτιστε,
φαίην ἂν κἀγὼ πρὸς αὐτόν, εἰκότως ἂν
ταῦτα ἔλεγες, εἴ τις ὅλως καιρὸς ἦν ὑγιείας μὴ
δεόμενος, νῦν δὲ καὶ ἕωθεν καὶ μεσούσης ἡμέρας
καὶ νύκτωρ ἀεὶ τὸ ὑγιαῖνον ἀναγκαῖον, καὶ μάλιστα
τοῖς ἄρχουσι καὶ πολλὰ πράττουσιν ὑμῖν,
ὅσῳ καὶ πρὸς τὰ πολλὰ δεῖσθε τοῦ σώματος. ἔτι
δὲ ὁ μὲν χαῖρε εἰπὼν μόνον εὐφήμῳ τῇ ἀρχῇ
ἐχρήσατο, καὶ ἔστιν εὐχὴ το πρᾶγμα, ὁ δὲ ὑγιαίνειν
παρακελευόμενος καὶ χρήσιμόν τι δρᾷ καὶ
ὑπομιμνήσκει τῶν πρὸς τὸ ὑγιαίνειν συντελούντων,
καὶ οὐ συνεύχεται μόνον ἀλλὰ καὶ παραγγέλλει.
 τί δ’;