Τοιοῦτο δή τι καὶ τὸ τοῦ συγγραφέως ἔργον—εἰς
καλὸν διαθέσθαι τὰ πεπραγμένα καὶ εἰς δύναμιν
ἐναργέστατα ἐπιδεῖξαι αὐτά. καὶ ὅταν τις ἀκροώμενος
οἴηται μετὰ ταῦτα ὁρᾶν τὰ λεγόμενα
καὶ μετὰ τοῦτο ἐπαινῇ, τότε δὴ τότε ἀπηκρίβωται
καὶ τὸν οἰκεῖον ἔπαινον ἀπείληφε τὸ ἔργον τῷ τῆς
ἱστορίας Φειδίᾳ.
 Πάντων δὲ ἤδη παρεσκευασμένων καὶ ἀπροοιμίαστον
μέν ποτε ποιήσεται τὴν ἀρχήν, ὁπόταν
μὴ πάνυ κατεπείγῃ τὸ πρᾶγμα προδιοικήσασθαί
τι ἐν τῷ προοιμίῳ· δυνάμει δὲ καὶ τότε
φροιμίῳ χρήσεται τῷ ἀποσαφοῦντι περὶ τῶν
λεκτέων.
 Ὁπόταν δὲ καὶ φροιμιάζηται, ἀπὸ δυοῖν μόνον
ἄρξεται, οὐχ ὥσπερ οἱ ῥήτορες ἀπὸ τριῶν, ἀλλὰ
τὸ τῆς εὐνοίας παρεὶς προσοχὴν καὶ εὐμάθειαν
εὐπορήσει τοῖς ἀκούουσι. προσέξουσι μὲν γὰρ
αὐτῷ ἢν δείξῃ ὡς περὶ μεγάλων ἢ ἀναγκαίων ἢ
οἰκείων ἢ χρησίμων ἐρεῖ. εὐμαθῆ δὲ καὶ σαφῆ τὰ
ὕστερα ποιήσει τὰς αἰτίας προεκτιθέμενος καὶ
 περιορίζων τὰ κεφάλαια τῶν γεγενημένων. τοιούτοις

 

προοιμίοις οἱ ἄριστοι τῶν συγγραφέων
ἐχρήσαντο· Ἡρόδοτος μέν, ὡς μὴ τὰ γενόμενα
ἐξίτηλα τῷ χρόνῳ γένηται, μεγάλα καὶ θαυμαστὰ
ὄντα καὶ ταῦτα νίκας Ἑλληνικὰς δηλοῦντα καὶ
ἥττας βαρβαρικάς· Θουκυδίδης δέ, μέγαν τε καὶ
αὐτὸς ἐλπίσας ἔσεσθαι καὶ ἀξιολογώτατον καὶ
μείζω τῶν προγεγενημένων ἐκεῖνον τὸν πόλεμον·
καὶ γὰρ παθήματα ἐν αὐτῷ μεγάλα ξυνέβη
γενέσθαι.
 Μετὰ δὲ τὸ προοίμιον, ἀνάλογον τοῖς πράγμασιν
ἢ μηκυνόμενον ἢ βραχυνόμενον, εὐαφὴς τε
 τε Schaefer: δὲ N: om. Γ. 
 καὶ
εὐάγωγος ἔστω ἡ ἐπὶ τὴν διήγησιν μετάβασις.
ἅπαν γὰρ ἀτεχνῶς τὸ λοιπὸν σῶμα τῆς ἱστορίας
διήγησις μακρά ἐστιν. ὥστε ταῖς τῆς διηγήσεως
ἀρεταῖς κατακεκοσμήσθω, λείως τε καὶ ὁμαλῶς
προϊοῦσα καὶ αὐτὴ ὁμοίως ὥστε μὴ προὔχειν μηδὲ
κοιλαίνεσθαι· ἔπειτα τὸ σαφὲς ἐπανθείτω, τῇ τε
λέξει,
 τῇ τε λέξει, ὡς MSS but τῇ τε δεξίως Γ: τε om. N. 
 ὡς ἔφην, μεμηχανημένον καὶ τῇ συμπεριπλοκῇ
τῶν πραγμάτων. ἀπόλυτα γὰρ καὶ ἐντελῆ
πάντα ποιήσει, καὶ τὸ πρῶτον ἐξεργασάμενος
ἐπάξει τὸ δεύτερον ἐχόμενον αὐτοῦ καὶ ἁλύσεως
τρόπον συνηρμοσμένον ὡς μὴ διακεκόφθαι μηδὲ
διηγήσεις πολλὰς εἶναι ἀλλήλαις παρακειμένας,
ἀλλ’ ἀεὶ τῷ πρώτῳ τὸ δεύτερον
 τῷ πρώτῳ τὸ δεύτερον Fritzsche: τὸ πρῶτον τῷ δευτέρῳ MSS. 
 μὴ γειτνιᾶν
μόνον, ἀλλὰ καὶ κοινωνεῖν καὶ ἀνακεκρᾶσθαι κατὰ
τὰ ἄκρα.