μανθάνεις· οὐ γὰρ ἐμαυτοῦ ἕνεκαἕνεκα Dindorf: εἴνεκα MSS. λαμβάνω, τοῦ δὲ διδόντος αὐτοῦ χάριν· ἐπεὶ γάρ ἐστιν ὁ μέν τις ἐκχύτης, ὁ δὲ περιεκτικός, ἐμαυτὸν μὲν ἀσκῶ εἶναι περιεκτικόν, τὸν δὲ μαθητὴν ἐκχύτην.

καὶ μὴν τοὐναντίον ἐχρῆνἐχρῆν Ψ (?), Seager, Fritzsche: ἔφης MSS. τὸν νέον μὲν εἶναι περιεκτικόν, σὲ δὲ τὸν μόνον πλούσιον ἐκχύτην.

σκώπτεις, ὦ οὗτος. ἀλλʼ ὅρα μή σε ἀποτοξεύσω τῷ ἀναποδείκτῳ συλλογισμῷ.

καὶ τί δεινὸν ἀπὸ τοῦ βέλους;

ἀπορία καὶ σιωπὴ καὶ διαστραφῆναι τὴν διάνοιαν.

σὺ δὲ ζῷον;

ἔοικα γοῦν.

λίθος ἄρα εἶ σῶμα ὤν.

μηδαμῶς. ἀλλʼ ἀνάλυσόν με πρὸς τοῦ Διὸς καὶ ἐξ ὑπαρχῆς ποίησον ἄνθρωπον.

οὐ χαλεπόν· ἀλλʼ ἔμπαλιν ἴσθι ἄνθρωπος. εἰπὲ γάρ μοι, πᾶν σῶμα ζῷον;

οὔ.

τί δέ; λίθος ζῷον;

οὔ.

σὺ δὲ σῶμα εἶ;

ναί.

σῶμα δὲ ὢν ζῷον εἶ;

ναί.

οὐκ ἄρα λίθος εἶ ζῷόν γε ὤν.

εὖ γε ἐποίησας, ὡς ἤδη μου τὰ σκέλη καθάπερ τῆς Νιόβης ἀπεψύχετο καὶ πάγια ἦν. ἀλλὰ ὠνήσομαί γε σέ. πόσον ὑπὲρ αὐτοῦ καταβαλῶ;