φέρʼ ἴδω τίς ἐστι.

Μεγαπένθης ὁ Λακύδου, τύραννος.

Ἐπίβαινε σύ.

μηδαμῶς, ὦ δέσποινα Κλωθοῖ, ἀλλά με πρὸς ὀλίγον ἔασον ἀνελθεῖν. εἶτά σοι αὐτόματος ἥξω καλοῦντος μηδενός.

τί δὲ ἔστιν οὗ χάριν ἀφικέσθαι θέλεις;

τὴν οἰκίαν ἐκτελέσαι μοι πρότερον ἐπίτρεψον· ἡμιτελὴς γὰρ ὁ δόμος καταλέλειπται.

ληρεῖς· ἀλλὰ ἔμβαινε.

οὐ πολὺν χρόνον, ὦ Μοῖρα, αἰτῶ· μίαν με ἔασον μεῖναι τήνδε ἡμέραν, ἄχρι ἄν τι ἐπισκήψω τῇ γυναικὶ περὶ τῶν χρημάτων, ἔνθα τὸν μέγαν εἶχον θησαυρὸν κατορωρυγμένον.

Ἄραρεν· οὐκ ἂν τύχοις.

ἀπολεῖται οὖν χρυσὸς τοσοῦτος;

οὐκ ἀπολεῖται. θάρρει τούτου γε ἕνεκα· Μεγακλῆς γὰρ αὐτὸν ὁ σὸς ἀνεψιὸς παραλήψεται.