<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" n="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" xml:lang="grc"><div type="textpart" subtype="section" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" n="26"><p rend="align(indent)"> κατὰ δὲ τὸν μέσον τοῖχον ἄνω τῆς ἀντιθύρου<note xml:lang="mul" type="footnote" n="v.1.p.202.n.2">ἀντιθύρον Guyet (cf. ἡ παράθυρος): ἀντίθυρος MSS.</note> Ἀθηνᾶς ναὸς πεποίηται, ἡ θεὸς λίθου λευκοῦ, τὸ σχῆμα οὐ πολεμιστήριον, ἀλλʼ οἷον ἂν γένοιτο εἰρήνην ἀγούσης θεοῦ πολεμικῆς. </p></div><div type="textpart" subtype="section" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" n="27"><p rend="align(indent)"> εἶτα μετὰ ταύτην ἄλλη Ἀθηνᾶ, οὐ λίθος αὕτη γε, ἀλλὰ γραφὴ <corr>πάλιν·</corr> Ἥφαιστος αὐτὴν διώκει ἐρῶν, ἡ δὲ φεύγει, <corr>κἀκ</corr> τῆς διώξεως Ἐριχθόνιος γίγνεται. </p></div><div type="textpart" subtype="section" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" n="28"><p rend="align(indent)"> ταύτῃ ἕπεται παλαιά τις ἄλλη γραφή· Ὠρίων φέρει τὸν Κηδαλίωνα τυφλὸς ὤν, ὁ δ’ αὐτῷ σημαίνει τὴν πρὸς τὸ φῶς ὁδὸν ἐποχούμενος, </p></div><div type="textpart" subtype="section" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" n="29"><p> καὶ ὁ Ἥλιος φανεὶς ἰᾶται τὴν πήρωσιν, καὶ ὁ Ἥφαιστος Λημνόθεν ἐπισκοπεῖ τὸ ἔργον. </p></div><div type="textpart" subtype="section" xml:base="urn:cts:greekLit:tlg0062.tlg009.perseus-grc2" n="30"><p rend="align(indent)"> Ὀδυσσεὺς τὸ μετὰ τοῦτο δῆθεν μεμηνώς, ἅτε <pb n="v.1.p.204"/> συστρατεύειν<note xml:lang="mul" type="footnote" n="v.1.p.204.n.1">ἅτε συστρατεύειν Guyet, Gesner: ὅτε συστρατεύει MSS. (but συστρατεύειν Z and correction in W).</note> τοῖς Ἀτρείδαις μὴ <corr>θέλων·</corr> πάρεισι δὲ οἱ πρέσβεις ἤδη <corr>καλοῦντες.</corr> καὶ τὰ μὲν τῆς ὑποκρίσεως πιθανὰ πάντα, ἡ ἀπήνη, τὸ τῶν ὑπεζευγμένων ἀσύμφωνον, ἡ ἄνοια<note xml:lang="mul" type="footnote" n="v.1.p.204.n.2">ἡ ἄνοια Schwartz: ἄγνοια MSS.</note> τῶν δρωμένων· ἐλέγχεται <corr>δὲ</corr> ὅμως τῷ βρέφει· Παλαμήδης γὰρ ὁ τοῦ Ναυπλίου συνεὶς τὸ γιγνόμενον, ἁρπάσας τὸν Τηλέμαχον ἀπειλεῖ φονεύσειν πρόκωπον ἔχων τὸ ξίφος, καὶ πρὸς τὴν τῆς μανίας ὑπόκρισιν ὀργὴν καὶ οὗτος ἀνθυποκρίνεται. ὁ δὲ Ὀδυσσεὺς πρὸς τὸν φόβον τοῦτον σωφρονεῖ καὶ πατὴρ γίγνεται καὶ λύει τὴν ὑπόκρισιν. </p></div></div></body></text></TEI>