εὐμορφίαν ἄχρηστον εἰς πολλοὺς καλήν. ἸατρόςΤί οὖν δοκεῖ σοι; κατακνήσω σου τὸν πόδα;ἂν γὰρ παράσχῃς μοί σε, γιγνώσκειν σε χρή,ὡς ταῖς τομαῖσι πλεῖστον αἷμά σου κενῶ.ὨκύπουςΠοίησον εἴ τι καινὸν ἐξευρεῖν ἔχεις,ἵν᾿ εὐθὺ δεινὸν ἐκ ποδῶν παύσῃς πόνον. ἸατρόςἸδού, σιδηρόχαλκον ἐπιφέρω τομήν. ὀξεῖαν, αἱμόδιψον, ἡμιστρόγγυλον.ὨκύπουςἜα, ἔα.ΤροφεύςΣῶτερ, τί ποιεῖς; μὴ τύχοις σωτηρίας.τολμᾷς σιδηρόσπαρτον ἐπιβαλεῖν πόνον; μηδὲν κατειδὼς προσφέρεις κακὸν ποσί.ψευδεῖς γὰρ ἔκλυες ὧν ἀκήκοας λόγων.οὐ γὰρ πάλαισιν ἢ δρόμοισιν, ὡς λέγει,ἀσκῶν ἐπλήγη. τοῦτο γοῦν ἄκουέ μου.ἦλθεν μὲν οὖν τὸ πρῶτον ὑγιὴς ἐν δόμοις, φαγὼν δὲ πολλὰ καὶ πιὼν ὁ δυστυχὴςκλίνης ὕπερθε καταπεσὼν ὑπνοῖ μόνος·ἔπειτα νυκτὸς διυπνίσας ἐχραύγασενὡς δαίμονι πληγείς, καὶ φόβος πάντας λάβεν.ἔλεξε δ’, Οἴμοι, πόθεν ἔχω κακὴν τύχην;δαίμων τάχα κρατῶν τις ἐξωθεῖ ποδός.πρὸς ταῦτα νυκτὸς ἀνακαθήμενος μόνοςὁποῖα κῆρυξ ἐξεθρήνει τὸν πόδα.ἐπεὶ δ’ ἀλέκτωρ ἡμέραν ἐσάλπισεν,οὗτος προσῆλθε χεῖρα θεὶς ἐμοὶ πικρὰνθρηνῶν πυρέσσων ἐπ’ ἐμοὶ βάζων * * *ἃ πρὶν δὲ σοὶ κατεῖπε, πάντ’ ἐψεύσατο.τὰ δεινὰ κρύπτων τῆς νόσου μυστήρια.ὨκύπουςΓέρων μὲν αἰεὶ τοῖς λόγοις ὁπλίζεται