Οὐκοῦν παλαίων ὡς θέλων παρεμβολὴνβαλεῖν ἐπλήγην. τοῦτο δὴ πίστευέ μοι.ΤροφεύςΠοῖος στρατιώτης γέγονας, ἵνα παρεμβολὴνβαλὼν σὺ πληγῇς; περικυκλεῖς ψευδῆ λόγον.τὸν αὐτὸν ἡμεῖς εἴχομεν λόγον ποτὲμηδενὶ λέγοντες τὴν ἀλήθειαν φίλων.νῦν δ’ εἰσορᾷς ἅπαντας ἐξ . . . . .ὁ πόνος δ’ ἑλίξας ἐμμελῶς διαστρέφει.ἸατρόςΠοῖ ποῖ καθεύρω κλεινὸν Ὠκύπουν, φίλοι,τὸν πόδα πονοῦντα καὶ βάσιν παρειμένον;ἰατρὸς ὢν γὰρ ἔκλυον ὑπὸ φίλου τινὸςπάσχοντα δεινὰ τοῦτον ἀστάτῳ πάθει.ἀλλ’ αὐτὸς οὗτος ἐγγὺς ὀμμάτων ἐμῶνκεῖται κατ’ εὐνῆς ὕπτιος βεβλημένος.ἀσπάζομαί σε πρὸς θεῶν, καὶ σὸν πάθοςτί τοῦτο; λέξον, Ὠκύπου, τάχ’, ὡς μάθω εἰ γὰρ μάθοιμι, τυχὸν ἴσως ἰάσομαιτὸ δεινὸν ἄλγος, τοῦ πάθους τὴν συμφορᾶν.ὨκύπουςὉρᾷς με, Σωτὴρ καὶ πάλιν Σωτήριχε,σάλπιγγος αὐτῆς ὄνομ’ ἔχων Σωτήριχε,δεινὸς πόνος μὲ τοῦ ποδὸς δάκνει κακῶς, δειλὸν δὲ βῆμα κοὐχ ἁπλοῦν τιθῶ ποδί.ἸατρόςΠόθεν; τί παθών; μήνυσον, ἢ ποίῳ τρόπῳ;μαθὼν ἀλήθειαν γὰρ ἰατρὸς ἀσφαλῶςκρεῖττον πρόσεισι, σφάλλεται δὲ μὴ μαθών.ὨκύπουςΔρόμον τιν’ ἀσκῶν καὶ τέχνην γυμναστικὴν δεινῶς ἐπλήγην ὑπὸ φίλων ὁμηλίκων.ἸατρόςΠῶς οὖν ἀηδὴς οὐ πάρεστι φλεγμονὴτόπου κατ’ αὐτοῦ κοὐκ ἔχεις τιν’ ἐμβροχήν;ὨκύπουςΟὐ γὰρ στέγω τὰ δεσμὰ τῶν ἐριδίων,