ἀτραυμάτιστος, ἄβατος, ἄστατος πόνος; τείνει δὲ νεῦρον οἷα τοξότης ἀνὴρ βέλος προπέμπων καὶ στένειν βιάζεται· τὸ τῶν πονούντων ἔσχατον στοιχεῖ χρόνῳ. Τροφεύς Ἔπαιρε σαυτόν, ὦ τέκνον, καὶ κούφισον. μή πῶς με πίπτων καταβάλῃς σὺ χωλὸς ὦν.