καὶ τὴν βάσιν νυγμοῖσι τρυπᾷ τὴν κάτω. ὁ δ’ ὡς δρόμοισιν ἢ πάλῃ πλήξας ἴχνοςπλανᾷ γέροντα παιδαγωγὸν ἄθλιον.καὶ κλεψίχωλον πόδα τιθεὶς ἰχνευμένονδύστηνος αὐτὸς ἐκ δόμων προσέρχεται.ὨκύπουςΠόθεν δ’ ὁ δεινὸς κατὰ ποδῶν οὗτος παρῆν ἀτραυμάτιστος, ἄβατος, ἄστατος πόνος;τείνει δὲ νεῦρον οἷα τοξότης ἀνὴρβέλος προπέμπων καὶ στένειν βιάζεται·τὸ τῶν πονούντων ἔσχατον στοιχεῖ χρόνῳ.ΤροφεύςἜπαιρε σαυτόν, ὦ τέκνον, καὶ κούφισον. μή πῶς με πίπτων καταβάλῃς σὺ χωλὸς ὦν.ὨκύπουςἸδού, κρατῶ σε δίχα βάρους καὶ πείθομαι καὶ τὸν πονοῦντα πόδα τιθῶ καὶ καρτερῶ·νεωτέρῳ γὰρ αἶσχος ἐν παισὶν ἀεὶὑπηρέτης ἀδύνατος γογγύζων γέρων. ΤροφεύςΜὴ μὴ σὺ ταῦτα, μωρέ, μή με κερτομει,μή μ’ ὡς νέος κόμπαξε, τοῦτ’ εἰδὼς ὅτιἐν ταῖς ἀνάγκαις πᾶς γέρων ἐστὶν νέος.πείθου λέγοντι· τὸ πέρας ἂν ὑποσπάσω,ἔστην ὁ πρέσβυς, σὺ δ’ ὁ νέος πίπτεις χαμαί.ὨκύπουςΣὺ δ’ ἂν σφαλῇς, πέπτωκας ἄπονος ὢν γέρων.προθυμία γὰρ ἐν γέρουσι παρέπεται,πρᾶξις δὲ τούτοις οὐκέτ’ ἐστὶν εὔτονος.ΤροφεύςΤί μοι σοφίζῃ. κοὺ λέγεις οἵῳ τρόπῳπόνος προσῆλθε σοῦ ποδὸς κοίλην βασιν;ὨκύπουςΔρόμοισιν ἀσκῶν, κοῦφον ὡς τιθῶ πόδα,τρέχων ἔτεινα. καὶ συνεμμίχθην πόνῳ.Τροφεύς Πάλιν τρέχ᾿, ὡς τις εἶπεν, ὃς καθήμενοςπώγωνα τίλλει χουριῶν ὑπ’ ὠλέναις.