πάσχων γὰρ οὐδὲν οἶδα, πλὴν πονῶ μόνον.ἸατρόςὍταν ἀφορμῆς δίχα πονῇ τις τὸν πόδα,πλάσσει τὸ λοιπὸν οὓς θέλει κενοὺς λόγουςεἰδὼς τὸ δεινὸν ᾧ συνέζευκται κακῷ.καὶ νῦν μὲν ἀκμὴν εἷς . . . . .ἐπὰν δὲ καὶ τὸν ἕτερον ἀλγήσῃς πόδα,στένων δακρύσεις. ἓν δέ σοι φράσαι θέλω·τοῦτ’ ἔστ’ ἐχεῖνο, Κἂν θέλῃς, κἂν μὴ θέλῃς.ὨκύπουςΤί δ’ ἔστ’ ἐκεῖνο γ’, εἰπέ, καὶ τί κλῄζεται;ΤροφεύςἜχει μὲν ὄνομα συμφορᾶς γέμον διπλῆς.ὨκύπουςΟἴμοι. τί τοῦτο; λέξον, ὦ, δέομαι, γέρον.ΤροφεύςἘκ τοῦ τόπου μὲν οὗ πονεῖς ἀρχὴν ἔχει.ὨκύπουςΠοδὸς μὲν ἀρχὴν ὄνομ’ ἔχει, καθὼς λέγεις;ΤροφεύςΤούτῳ σὺ πρόσθες ἐπὶ τέλει δεινὴν ἄγραν.ὨκύπουςΚαὶ πῶς με τὸν δύστηνον ἔτι . . . . ΤροφεύςΖεινή περ οὖσα. φείδεται γὰρ οὐδενός.ὨκύπουςΣωτήρ, τί λέγεις; τί δέ με . . . . . ; ἸατρόςἌφες με μικρόν ἠλόγημαι σοῦ χάριν.ὨκύπουςΤί δ’ ἔστι δεινὸν ἢ τί συμβέβηκέ μοι;ἸατρόςΕἰς δεινὸν ἦλθες πόνον ἀχώριστον ποδός. ὨκύπουςΟὐκοῦν με δεῖ πρόχωλον ἐξαντλεῖν βίον;ἸατρόςΧωλὸς μὲν ἂν ᾖς, οὐδέν ἐστι, μὴ φοβοῦ.ὨκύπουςΤί δ’ ἔστι χεῖρον;ἸατρόςἈμφοῖν ποδοῖν σε συμποδισθῆναι μένει.