<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0057.tlg100.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="book" n="1"><div type="textpart" subtype="chapter" n="51"><quote type="lemma" n="51">Ἢν γὰρ τὰ μὲν ὀστέα ἄμφω καταγῇ ἢ τὸ κάτω μοῦνον,
                            ὁ <lb/>δὲ ἐπιδεδεμένος ἐν ταινίῃ τινὶ τὴν χεῖρα ἔχῃ ἀναλελαμμένος,
                            <lb/>τυγχάνῃ δὲ ἡ ταινίη κατὰ τὸ κάτηγμα πλείστη <lb/>ἐοῦσα, ἔνθεν δὲ
                            καὶ ἔνθεν ἡ χεὶρ ἀπαιωρέηται, τοῦτο <lb/>ἀνάγκη τὸ ὀστέον εὑρεθῆναι
                            διεστραμμένον ἔχοντα πρὸς <lb/>τὸ ἄνω μέρος.</quote><p><milestone unit="ed2page" n="184"/>Ἀξιοῖ σε προσεπιβλέπειν ἀκριβῶς ὁποία
                            τις <lb/>ἡ ἀνάλυσις ἔσται τῆς ὅλης χειρὸς, ὅταν ἤδη περιέρχηται <lb/>καὶ
                            μηκέτι κατακείμενος ὁ ἄνθρωπος ᾖ, τουτέστι μετὰ τὴν <pb n="410"/>
                            δεκάτην ἡμέραν. ἔμπροσθεν μὲν γὰρ ὡς τὸ πολὺ κατέκειτο <lb/>τῆς χειρὸς
                            ἀποκειμένης σχηματισμὸν ἔμπροσθεν ἔμαθες, <lb/>ὑψηλότερον δὲ ἐχούσης
                            ἔμβραχύ τὸ ἄκρον αὐτῆς. ὁπότε <lb/>δὲ ἤδη περιέρχηται, καθάπερ εἴθισται
                            γίγνεσθαι, τοῦ τραχήλου <lb/>ταινίαν ἐξαμμένου οὕτω πλατεῖαν, ὡς ὅλον
                            ἐπ’ αὐτῇ <lb/>
                            <milestone unit="ed1page" n="539"/>ὀχεῖσθαι τὸν πῆχυν τὴν ταινίαν τινὰ
                            περιβάλλειν, <lb/>ἀλλ’ ὁμαλῶς ἀποτείνειν ἅπαντι τῷ πήχει, μηδὲν ἑαυτοῦ
                            ὄντι <lb/>μέρος ἀστήρικτον, ἀφ’ οὗ τῷ συμφύτῳ μέρει ῥέπον τὸ τοῦ
                            <lb/>πήχεος ὀστοῦν κυρτωθήσεται πρὸς τὸ κάτω καὶ διαστραφήσεται.
                            <lb/>πρὶν μὲν γὰρ παθεῖν συνεχὲς ὅλον ὑπῆρχε, διαφθαρείσης <lb/>δ’ αὐτοῦ
                            τῆς ἑνώσεως, ἡνίκα συνετρίβη, δύναται τότε <lb/>τὸ μὲν ἕτερον τῶν μερῶν
                            αὐτῶν στηρίζεσθαι κατὰ τῆς <lb/>ὑποτεταμένης ταινίας, τὸ δ’ ἕτερον ἅτε
                            μηκέτι συνεχὲς <lb/>ὂν ἐκείνῳ ῥέπον εἰς τὸ κάτω διαστρέφεσθαι. δύναται
                            δὲ <lb/>καὶ αὐτῶν μέρος ἐνίοτε διὰ τὸ μοχθηρῶς ὑποτετάσθαι τὴν
                            <lb/>ταινίαν, τὸ μὲν ἕτερον πέρας ὑπ’ αὐτῆς ὀχούμενον ὑψηλὸν
                            <lb/>διαμένειν, τὸ δ’ ἕτερον ὑποῤῥέον κάτω διαστρέφεσθαι <lb/>ταύτῃ.
                            κατὰ τέτταρας οὖν τρόπους ἡ ταινία μοχθηρῶς <pb n="411"/> ὑποβλήσεται τῷ
                            πήχει, πρῶτον μὲν ἐπειδὰν ἐπ’ αὐτῆς μόνης <lb/>ὀχῆται τὸ κατεαγὸς αὐτὸ,
                            τὸ δὲ ἑκατέρωθεν αἰωρῆται. <lb/>δεύτερον δὲ ὅταν ἐστηριγμένων ἀκριβῶς
                            τῶν περάτων τοῦ <lb/>πήχεος τῇ ταινίᾳ, τοῦ τε ἄνω πρὸς τῷ ἀγκῶνι καὶ τοῦ
                            κάτω <lb/>πρὸς τῷ καρπῷ τὸ μέσον ἀστήρικτον ᾖ. τρίτον δὲ καὶ
                            <lb/>τέταρτον ποτὲ μὲν τῶν πρόσω τοῦ πήχεος μόνον ἀνεχομένων <lb/>ὑπὸ
                            τῆς ταινίας, ποτὲ δὲ τῶν ὀπίσω μόνων τούτων <lb/>τῶν τεττάρων τρόπων
                            τοὺς δύο μὲν ἔγραψεν, οἵπερ καὶ μάλιστα <lb/>διαστρέφουσι τὸ κῶλον, τοὺς
                            δύο δὲ παρέλιπε καὶ <lb/>τοῖς ῥηθεῖσι συνεπινοεῖσθαι δυναμένους. ὧν δ’
                            οὖν εἶπεν <lb/>ὁ ἕτερος ἐν τῇ προκειμένῃ νῦν ἡμῖν διδάσκεται λέξει, καθ’
                            <lb/>ἣν ἀξιοῖ πρῶτον μὲν ἐπὶ τῶν ἤτοι ἀμφότερα τὰ ὀστέα τοῦ <lb/>πήχεος
                            καταγέντων ἢ τὸ κάτωθεν ὅπερ ἰδίως ὀνομάζεται <lb/>πῆχυς ἀκούειν ἡμᾶς
                            τῶν λεγομένων· ἀλλὰ τοῦτο μὲν κοινὸν <lb/>ἀμφοτέρων τῶν τρόπων, ὑπὲρ ὧν
                            ποιήσεται τὸν λόγον, ἴδιον <lb/>δ’ ἑκατέρου τοῦ μὲν προτέρου τοῦ νῦν
                            διδασκομένου τὴν <lb/>ὑποβεβλημένην τῷ πήχει ταινίαν στενωτέραν οὖσαν ὡς
                            ὑποτείνεσθαι <lb/>μὴ δύνασθαι παντὶ τῷ κώλῳ, μόνον ὀχεῖν ἐφ’ <lb/>ἑαυτῷ
                            τὸ κάταγμα, τοῦ δὲ δευτέρου πάλιν ὡς μόνον τὸ <pb n="412"/> κατεαγὸς
                            ἀστήρικτον αἰωρεῖσθαι τῶν ἑκατέρωθεν ἀνειλημμένων. <lb/>διαστρέφεσθαι δέ
                            φησι κατὰ μὲν τὸν πρότερον ἄνω <lb/>τὴν χεῖρα, κατὰ δὲ τὸν δεύτερον
                            τρόπον κάτω διὰ τῆς ἐφεξῆς <lb/>διδάσκει ῥήσεως. ὅτι δὲ κατὰ τὸν
                            πρότερον ἄνω διὰ <lb/>τήνδε, βασταζομένου γὰρ ὑπὸ τῆς ταινίας τοῦ
                            κατεαγότος <lb/>μέρους τῆς χειρὸς, ἑκατέρωθεν δὲ τῶν ἄλλων ῥεπόντων
                            <lb/>κάτω διὰ τὸ μηδεμίαν ἔχειν ἕδραν ἀσφαλῆ, συμβήσεται <lb/>πωρωθῆναι
                            τὸ πρὸς τῆς ταινίας ὀχούμενον ὑψηλότερον. ἐν <lb/>ᾧ δ’ ἂν σχήματι πωρωθῇ
                            τὸ κῶλον, ἐκεῖνο φυλάττει τοῦ <lb/>λοιποῦ χρόνου παντὸς, ὥστε πολλάκις
                            ἡμᾶς ἀναγκάζεσθαι <lb/>πάλιν ἐπ’ ἀρχὴν ἄγειν τὰ οὕτω διαστραφέντα
                            κατατείνοντας <lb/>μὲν τὸ κῶλον, ἐργασαμένους δ’ αὖθις αὐτὸ τὸ ἐξ ἀρχῆς
                            <lb/>κάταγμα, περὶ οὗ καὶ πρόσθεν εἶπον, ὡς δ’ οὐδ’ ὅλως <lb/>μὲν
                            ἑνοῦται, συνδιαιτᾶται δ’ ὑπὸ τοῦ περιφύντος αὐτοῦ <lb/>πώρου. τοῦτον οὖν
                            ἐν τῇ κατατάσει διασπάσαντες αὖθις ἐν <lb/>τῷ προσήκοντι σχήματι τὴν
                            πώρωσιν ἐργασόμεθα τοῦ κατάγματος. <lb/>ὅτι δ’ οὐχ ἑνοῦται πάντως τὰ
                            συντριβόμενα τῶν <lb/>ὀστῶν ἔνεστί σοι θεάσασθαι κἀπὶ τῶν ἄλλων ζώων.
                            καὶ ﻿<pb n="413"/> γὰρ ὑῶν ἡμέρων ἀγρίων τε καὶ <milestone unit="ed2page" n="185"/>βοῶν, αἰγῶν τε καὶ <lb/>προβάτων, ἔτι τε
                            ἀλεκτρυόνων καὶ ἀλεκτρυονίδων, ἐάν ποθ’ <lb/>εὕρῃς ἐπὶ συντρίμματι
                            πεπωρωμένων ὀστοῦν, εὑρήσεις δὲ <lb/>πολλὰ, καθάπερ καὶ ἡμεῖς εὕρομεν,
                            ἐάν σοι τούτου μελέτη, <lb/>πῶρον ἀποξύσας ὄψει παρακείμενα μὲν ἀλλήλοις
                            τὰ χείλη <lb/>τοῦ κατάγματος, οὐ μὴν ἡνωμένα τε καὶ συμπεφυκότα καθάπερ
                            <lb/>ἐπὶ τῶν τραυμάτων ἡ κολλωμένη σὰρξ ἑνοῦται. διὰ <lb/>τί δ’ εἰ μὲν
                            ἄμφω τὰ τοῦ πήχεος ὀστᾶ καταγῇ, ὅ τε ἴδιος <lb/>ὀνομαζόμενος πῆχυς καὶ
                            τὸ ἕτερον ὃ καλοῦσι κερκίδα συμβαίνει <lb/>μεγίστην γίνεσθαι τὴν
                            διαστροφὴν τοῦ κώλου κατὰ <lb/>τὸ κάταγμα τῆς ἀναλήψεως πλημμεληθείσης.
                            εἰ δὲ τὸ ἕτερον <lb/>μόνον τὸ τοῦ πήχεος, ἧττον. εἰ δὲ τὸ τῆς κερκίδος
                            <lb/>μόνον, οὐδ’ ὅλως γίνεσθαι διαστροφὴν ἐπὶ τῆς μοχθηρᾶς
                            <lb/>ἀναλήψεως, οὐχ ἁπλῶς εὑρήσεις ὧν αὐτὸς εἶπέ σοι μεμνημένον,
                            <lb/>φησὶν, ὅ ἐστιν ὁ πῆχυς ἀντὶ θεμελίου γίγνεται τῷ <lb/>κατεαγότι καὶ
                            κωλύει τὴν διαστροφὴν αὐτοῦ. ἄνευ μέντοι <lb/>τῆς κερκίδος, ὅταν ἀπαθὴς
                            μένῃ, συναπευθύνει μέν πως <lb/>ἑαυτῷ τὸν πῆχυν, ὅταν ὀρθῶς ἐπιδεθῇ.
                            τελέως δ’ ἀδιάστροφον <pb n="414"/> οὐ δύναται φυλάξαι, πλημμεληθείσης
                            τῆς ἀναλήψεως, <lb/>ἐπειδὴ κάτωθεν ὑποτεταγμένος ὁ πῆχυς οὐδὲν ἔχει
                            <lb/>στηρίζον ἑαυτὸν, ὅτι μὴ τὴν ἐπίδεσιν. </p></div></div></div></body></text></TEI>