[Διὰ χυλῶν Δαμοκράτους ὑπὸ Μενεκράτους.]

Εἰπόντες οὖν ἔμπροσθε πῶς τὰ τραύματαΔίχα φλεγμονῆς μένοντα κολληθήσεται,Ἑξῆς ἐροῦμεν πῶς τὰ φλεγμαίνοντ’ ἄγανΔυνατὸν θεραπεύειν φαρμάκοις ἔσται καλῶς.Ὅταν μυὸς τρωθέντος ἢ νεύρων τινῶνἬ καὶ νυγέντος ὑμένος ἐγγὺς ὀστέου,Μετὰ τὴν τετάρτην ἡμέραν πυκνοὶ πόνοιΚαὶ φλεγμοναὶ, πυρετοί τε μετὰ συμπτωμάτων;Πολλῆς ἀγρυπνίας, παρακοπῆς, δίψους σφοδροῦ,Ξηρότητος γλώττης γένηται πρόσθεσις,Καθ’ ἡμέραν ῥέποντα πρὸς τὰ χείρονα.Ἰχὼρ τρυγώδης, λεπτὸς, ἐρυθρὰ τραύματα.Τά τ’ ἐγγὺς αὐτῶν πάντ’ ἔχοντα σώματαὈργὰς, διατάσεις, φλεγμονὰς, οἰδήματα,Τότε μὴ κατάπλασσε ποικίλοις καταπλάσμασιν.Ἔθος γάρ ἐστι τοῦτο ποιεῖν τοῖς νέοις,Ἱν ἐκφυγόντες τὰς ἀκμὰς τῶν φλεγμονῶνΤοῖς συκοφάνταις μὴ παρέχωσιν αἰτίαν.Δεῖ δὲ τὸν ἔχοντα τῆς ἰδίας πίστιν τριβῆςΚαὶ συγκαταβαίνειν τοῖς νοσοῦσ’ εἰς τοὺς φόβους,Μὴ περιμένοντα τὴν τύχην καὶ τὴν φύσιν.Σκεύαζε τοίνυν πρὸς ἃ προείρηται πάθηΚαὶ τοῖς ποδαγρικοῖς ἁρμόζον τὸ φάρμακον,Ἐν παντὶ καιρῷ τοῖς νοσοῦσ’ ἐπικείμενον,Τοῖς γὰρ διαλείμμασιν μὲν εὐκινησίανΠαρέχον ἑτοίμην. καὶ τὸ μὴ πώροις ταχὺΠυκναῖς τ’ ἐπιβολαῖς παρενοχλεῖσθαι ῥᾳδίως.Ἐν ταῖς καταρχαῖς δ’ οὐκ ἐῶν μεγέθη λαβεῖν,Ἐν ἀκμαῖς δὲ τὰς παρακμὰς ποιοῦν ταχὺ,Ἄν μὴ μεταβαίνῃ ῥᾳδίως τις ἐφ’ ἕτερα.Τὸ δὲ φάρμακον σκεύαζε τοῦτον τὸν τρόπον,Λιθαργύρου μὲν λειοτάτου, χρυσίτιδοςΛίτρας β΄. βαλὼν, τέσσαρας δ’ ἀξυγγίουἌγαν παλαιοῦ, μίαν δὲ καὶ μιᾶς λίτραςΤρίτον ἐλαίου πολυετοῦς καὶ παχυτάτουΚαὶ μὴ δυσώδους, μὴ μέλανος, μὴ τραχέος,Οὕτω γὰρ ἔσται δραστικὸν τὸ φάρμακον.Τήξας δ’ ἐπιμελῶς ἐν λοπάδι τἀξούγγιον,Ἔπαιρ’ ἀπ’ αὐτοῦ τοὺς ὑμένας καὶ τοὺς ἅλας,Ἠθμῷ διηθῶν εἰς ἑτέραν μείζω χύτραν,Καὶ προσβαλὼν ἔλαιον ἀνάζεσον πάλιν,Μὴ πᾶν δ’ ἔλαιον, ἀλλὰ τὰ δύ’ αὐτοῦ μέρη,Τὸ τρίτον δ’ ὑπολιπὼν, ἔχ’ ἐν ἑτοίμῳ κείμενον,Ἄν ἐπειχθῇς προσβάλλειν, ἵν’ ᾖ σοι παρόν.Ἔσται δὲ χρεία πάντως ἐν χειμῶνί γε,Ὅταν ᾖ γεγονὸς τῷ μακρῷ χρόνῳ παχὺΤὸ βαλλόμενον ἔλαιον εἰς τὸ φάρμακον,Λιθάργυρόν τε τῶν ζεόντων κατάπασσε,Ἕψε ἐπὶ μαλακῷ καὶ διηνεκεῖ πυρὶ,Κινῶν σπάθῃ, βέλτιον ἂν ᾖ τῇ πευκίνῃ.Ὅταν δὲ ἐπὶ χρόνον μέτριον ἑψούμενονΤὸ φάρμακον λάβῃ μὲν ἐμπλάστρου πάχος,Λάβῃ δ’ ὁμοίως δυσωδίαν φαρμάκου,Ἔπαιρε ταχέως τὴν χύτραν ἀπὸ τοῦ πυρὸς,Ποιῶν μὲν βραχὺ σκληροτέραν ἐν τῷ θέρει,Μαλακὴν δὲ τῷ χειμῶν’, ἀμόλυντον δ’ ὅμως,Κίνει δ’ ὁμοίως ἕως μετρίως ὑποψυγῇ,Εἶτα πάλιν χερσὶ σκληροτέραις πρόσπασσε πᾶνΜαλαχθὲν, οὕτως μεταφέρειν ἐκ τῆς χύτρας.Ὅταν δ’ ᾖ χρεία, πάλιν μαλάττειν εὐτόνως,Μαλακῷ τ’ ἐπιμελῶς ἐμπλάσαντας δέρματι,Οὕτως ἐπιβάλλειν εὐμεγέθη τὰ σπλήνια.Ταύτην δὲ τὴν ἔμπλαστρον εἰ βούλει ποτὲΜᾶλλον ποιεῖν πρὸς νεῦρα παχέα καὶ μύαςΣκληρούς τε μασθοὺς, ἄρθρα τ’ ἐξῳδηκότα,Μαλάχης ἀγρίας τῶν ῥιζῶν λίτραν βαλὼνΚαθαρῶν τε, προσφάτων τε καὶ συντεμὼνΕἰς δακτυλιδίους, τῷ τε μήκει καὶ πάχειΤόμους ἐπίβαλλε τοῖς ζέουσ’ ἐν τῇ χύτρᾳ.Ὅταν δὲ πᾶσαν ἀνθρακωθέντ’ ἀποβάλῃΤὴν ἰκμάδα καὶ τὴν δύναμιν τὸ φάρμακον,Ἔπαρον ἠθμῷ τῆς μαλάχης τὰ ῥίζια,Λείαν δ’ ἐπιπάσας τὴν λιθάργυρον, τότεἝψησον, ὡς προεῖπον πρόσθεν, καὶ πάλινἈπόθου θ’ ὁμοίως καὶ τὸν αὐτὸν χρῶ τρόπον.Τοῦτο δὲ ἑκατέρας φησὶ τὰς ἀρετὰς ἔχεινὉ πρῶτος εὑρὼν Μενεκράτης τὸ φάρμακον,Ἀνὴρ κράτιστος, ἑκτικὸς πρὸς τὴν τέχνην.Καὶ γὰρ φυλάττει τὰ νεότρωτα τραύματαΔίχα φλεγμονῆς, κολλᾷν τε τὰ διῃρημέναἜπεισεν ἡμᾶς καὶ τὰ φλεγμαίνοντ’ ἄγανἝλκη θεραπεύειν, τούς τε τρωθέντας μύας,Δίχα τινὸς ἄλλου τῶν βοηθεῖν δυναμένωνΚαταπλασμάτων, σπόγγων τε καὶ τῶν ἐμβροχῶν.Ποιεῖ δὲ πάνθ’ ὅσ’ ἔμπροσθεν εἶπον ποιεῖνΤὴν διὰ λιθαργύρου τε καὶ ἀξουγγίου.Εἶναι δ’ ἄριστον πεσσὸν ἐν κεχρονισμέναις,Ἐν προσφάτοις τε φλεγμοναῖς τῆς ὑστέρας,Ἕλκη τε πληροῦν κοῖλα, ῥοδίνῳ μύρῳΔιεθεῖσα ἢ καλῷ γε μυρσίνῳ ἀπουλοῦν.Καθόλου τε πᾶν κατάπλασμα καὶ φάρμακονἜξωθεν ἐπ’ αὐτῶν φήσ’ ἐπιῤῥιπτούμενον,Περισσὸν εἶναι τοῖς τε ταύτῃ χρωμένοις.Ἔστι δ’ ἀναγραφῆς ἄξιον τὸ φάρμακον.Ἤδη δὲ πιστόν ἐστι καὶ τοῖς βασκάνοις,Λέγει δὲ ποιεῖν αὐτὸ τοῦτον τὸν τρόπον.Ἑπτὰ μὲν ἐλαίου τοῦ θέρους λίτρας σταθμῷ.Ἐν ἄλλῳ εὗρον ἥμισυ τοῦ ἐλαίουΤοῦ λιπαροῦ καὶ προσφάτου ἀξουγγίου.Ἐννέα δὲ τοῦ χειμῶνος, ὥς φησιν, βάλεις,Ἓξ δὲ μόνον λειοτάτης λιθαργύρου.Ξέστου δ’ ἔφασκε τήλεως μέρος ἥμισυ.Ταὐτὸν λινοσπέρμου τε τοῦ κεκαυμένου.Μαλάχης τ’ ἀγρίας ἔλεγε γ΄. λίτρας σταθμῷ,Ῥίζης ἐχούσης χυλὸν ἔτι τὸν πρόσφατον,Ἕψειν δι’ ὕδατος μὲν ξέστας η΄. μέτρῳ,Εἰς λοπάδα καινὴν κεραμίαν πλατύστομον,Ῥίζης βάλλοντα τῆς μαλάχης κεκαθαρμένης,Τετμημένης, λεπτῆς τε καὶ τεθλασμένης,Τῆλιν πεπλυμένην, τό τε λινόσπερμον καλῶς.Ὅταν δὲ χυλωθῇ τε καὶ πάχος λάβῃ,Δι’ ὀθονίου τὸν χυλὸν ἀποθλίψας ἔχε,Στήσας δὲ τὰς δ΄. λίτρας σταθμῷΜιγνὺς τ’ ἔλαιον, πᾶν ἕψει ἐπ’ ἀνθράκων.Ὅταν δὲ λεπταὶ πομφόλυγες ἐκ μειζόνωνΠυκναί τ’ ἐπαναστῶσι τοῖς ἐν τῇ χύτρᾳΠρόσπασσε λείαν τὴν λιθάργυρον, τότεἝψε τε μαλακῷ καὶ διηνεκεῖ πυρὶ,Ἕως ὅ τε χυλὸς τῷ λίπει συνεκφρυγεὶς,Τὸ φάρμακον ἔμπλαστρος ἔσται μηλίνη,Εὔχρους, ἀμόλυντος, ἀλλὰ μὴ σκληρὰ πάνυ.Ταύτην ἐφευρὼν τοῖς παλαιοῖς φαρμάκοις,Ἔλεγε διὰ χυλῶν εὐλόγως τὸ φάρμακον.

Ἄλλο.

Καὶ τοῦτο δέ ἐστιν ὁμογενὲς τὸ φάρμακον,Εἰ καὶ δι’ ἑτέρων μιγμάτων σκευάζεται.Ποιεῖ γὰρ ἀμέλει πρὸς ἃ προεῖπον, πάνθ’ ἁπλῶςΤά τ’ ὠμὰ καὶ δύσπεπτα καὶ δυσμετάβολα,Τὰ κατὰ μυῶν ὑμένων τε μεγάλα τραύματα.Λύει γὰρ αὐτῶν τὰς ὠτειλὰς ῥᾳδίωςἈρθριτικοῖς τε πᾶσ’ ἐπιῤῥιπτούμενον,Παρηγορήσει τοὺς κεχρονισμένους τόπους.Ἔχει δὲ πίσσης ξηροτάτης λίτρας β΄.Καθαροῦ τε κηροῦ Ποντικοῦ λίτρας β΄.Πάλιν τερμινθίνης τε καὶ τῆς καθύγρουΛίτρας β΄. μάννης λιβάνου τ’ ἀδόλου λίτρανἭμισυ δὲ λίτρας ἤ τι βραχυῤῥεπέστερονΛευκοῦ, λιπαροῦ μάλιστα, βουτύρου νέου.Τὰ μὲν ἄλλ’ ἐπὶ πολὺ τῆκε καὶ λάβρῳ πυρὶΣυνεχῶς, ἐπιβλέπων ἢν ἀμόλυντον τυγχάνῃΤὸ φάρμακον τριβόμενον ὑπὸ τῶν δακτύλων.Οὗ περ γινομένου, βαστάσας ἀπὸ τοῦ πυρὸς,Τοῖς τηκομένοις τὴν μάνναν οὕτω κατάπασον,Κινῶν ἐπὶ πολὺ τῇ σπάθῃ τὸ φάρμακον.Οὕτω ψυγέν τε καὶ μαλαχθὲν, ἀποτίθουῬόδινόν τε ταύτῃ τῇ δυνάμει τὸ πρόσφατονΠολὺ καταμίξας, χρήσῃ καὶ πρὸς κοῖλ’ ἄγανἌσαρκά θ’ ἕλκη καὶ τενόντων φλεγμονὰςΔυσμεταβόλως τ’ ἔχοντα πρὸς λευκὸν πύον.